Gece olup da yıldızlar ülkesinin kapısı açılınca bir müjde sunarlar gökyüzünün efendileri.
Bu kez seni müjdelerler bana...Kapılar açılınca kanatlı atlardan inen efendiler bir yürek,
getiriyoruz sana O’ na iyi bak dediler...
Bu masum yüreğe sevgi dikeceksin...Ve O’ nu yetiştireceksin dediler...Ben Ram ile usulca,
Eğdim başımı, aşk’ ın bahçıvanı olarak nice güzel kokulu aşk çiçekleri yetiştireceğimi söyledim.,
Sonra sen çıkageldin kapıların ardından…
Şaşkın gözleri, çarpan kalbi ve titreyen bedeninle sen geldin karşıma...O kadar tuhaf duygular,
İçindeyim ki tarifsiz bir sızı bu ve ben sizi duyumsuyorum...
Bir yanda sanki sana ulaşmamı isteyen, ama beri yanda sanki orada dur fazla sokulma diyen bir tavır ... Seni seviyorum... Kalbime anlatamıyorum...
Peki neyi bekliyorum? Gözlerimi kapatıyorum ruhuma doluşunu düşlüyorum, derin derin..
Nefes alarak ciğerlerimi seninle doldurmayı istiyorum ...
Ama keşkeler arasında tüketiyorum zamanı...Bu sayılı zamanda acabalar ve keşkeler arasında geçirmek istemiyorum...eskiden yalnızdım şimdi sen varsın aşkım..
İşte bu nedenle kelimelerin gücünden keyif alıyorum...Seni seviyorum demekten ..
Özlediğimde...Özledim...Arzuladığımda...Arzuladım...Diyeceğim..
Daha cok sokulacağım sana .. Daha cok ısınacağım .. Isındıkça daha cok yakınlaşacağım…
Yakınlaştıkça daha cok karışacağız birbirimize...
Seninle benim dünyam olacak kendi cennetimizde ...

JANET KOHEN