Basında ne zaman gözüme bir “Çocuk Kavgası Ölüm Getirdi” diye bir haber ilişse haberin transfer yeri hiç şüphesiz yine Doğu ve Güneydoğu Bölgesi mi diye düşünmeden edemem.
Bunları duymak beni yıkar ansızın. İçinden çıkılmaz bir kuyuda hissederim kendimi.
Kendimi ölümle sorgularım. Ağlarım…

Ölen bu sefer kim olacaktı?
Ölümü bu kadar arzu mu ediyordu ölenler?
Ölüm gelmeli miydi?
Kaderleri miydi?
Ölüm kimi hedef seçmişti?
Ansızın mı gelmişti ?
Yaşıyorsak..
Neden ölüyorduk?
Hiç olmadık bir anda Azrail’e davet mi gönderdik ?
Azrail hazır mı bekliyordu ?

Çok defa duymuşuzdur “Keşke olmasaydı…Keşke yapmasaydım…“
Keşke denilen bir limanımız yok işte.Ölenler Ahiret limanına çoktan ulaştılar.
Hayatta olsaydılar yaptıklarından ne kadar nedamet ederlerdi değil mi ?
Bu kadar kolay mı ölmek ve öldürmek ? Değiyor muydu ?
Siz olsaydınız ne yapardınız demek için?

Karilerimiz şöyle bir tahayyülde bulunsunlar:
Sokakta oğlunuz ya da kızınız akranıyla oyun oynamaktadır. Siz evde Ramazanın verdiği yorgunlukla iftar saatinin yaklaşmasını beklerken birden evin kapısı çalıyor. Açıyor ve bakıyorsunuz ki oğlunuz ya da kızınız toz çamur içinde ağlayıp duruyor.Çocuk şivesiyle filanca beni dövdü deyip kollarınıza atlıyor. Anne ya da babasınız olanlara tahammül edemeyip oğlunuzu ya da kızınızı döveni bulup iyice azarlamak istiyorsunuz. Öç ve öfkeyi yanınıza alarak çocuğunuz akranını iyice bir azarlıyor ve üstüne bir tokat atıyorsunuz.Akran da annesine ya da babasına koşuyor. Sonra bakıyorsunuz ki daha gürültülü bir şekilde kapınız çalınıyor. Efendim böyle oldu şöyle oldu demeye kalmadan kapının eşiğinde azarlanıp bir tokat ta yanağınız da patlıyor. Dayanamıyor evden silahınızı alıp basıyorsunuz tetiğe … Bu ve benzeri çok olaya tanık etti beni basın.
Sıradan bir olay mı bu ? Böyle mi tahayyül ediyorsunuz ? Böyle mi olacaktı ?

Niçin yaşıyoruz ? Ölmek için mi ? Evetse niçin yaşıyoruz ? Hayırsa niçin ölüyoruz ?Ölümün habercisi mi vardı ? Kendimizi korumayı mı bilmiyoruz? Bir hiç uğruna mı ölüyoruz ?

En çok bu ölümler etkiler beni..Gece kabusunu yaşarım yaşananların..Sizde de öyle mi ?
Ne hissediyorsunuz ?

Ölmek ve öldürmek sorgulanmalı mı ?
Ölümün korkunç yüzü mü var dı ?
Kafamda gel gitler..
“Kafama sıkar giderim…”

Kalın sağlıcakla…