İlkbahar Düşlerim ve Sen
Söze nerden ve nasıl başlanılmalı? Sözün bittiği yer de başlarmış. Aşkın prangalara vurulduğu yer dildir. İlkbahar mevsimidir aşkın ve duyguların özgürlük ateşiyle çarptığı mevsimdir. Aşk ayrılıkların/ kavuşmaların noktasında yolcuların çocuksu bakışları arasında yalnızca sevdanın yüzüne odaklanmaktır.


Kırlardaki çiçekler gibi mor, yeşil ve pembe açmış olan yasemin çiçekler. Aşkın kalbe çocuksu dokunuşudur aşk. Baharda kendi yalnızlığımızla baş başa ve cılız ay ışığında, ruhumuzu esir alan sevda türküsüdür. Mavi gözlerindeki ışığında kaybolan benim düşlerim ve son kuruyan ırmağın balıkları gibi çaresiz ve belirsizdir. Sığınıyorduk gecenin sessizliğinde, ürperiyordu ruhumuz ve sığınıyorduk bir birimize…


Üşümeyen ruhumuzu tarifsiz duygularla aşkın sıcaklığına bırakıyordu. İkimiz ve baharın haz veren yem yeşilin sınırsız duygusu. Düşlenen duyguların, beklenen geleceğin belirsizliği ile karamsar bir atmosfer içindeyim ey sevgili. Mutluluk mavi deniz kadar berrak, safran çiçeği gibi yalnızlık içinde ve gittiğin her yere götür benim saf duygularımı baharın gece mehtabında. Mavi bir kelebek gibi, her dala konma isteğindeki bencilliğimle, beni götürdüğün her yere yüreğinin en ıssız ve en çılgın köşesinde koru.


Hesapsız, sorgusuz, çıkarsız ve ötekindir ben. Ey bahar çiçeği! Uzat bana üşüyen ellerini! Bırak kendini! Boğulacaksak bu keşmekeş yeryüzü boşluklarında tutun bana, dokunduğum teninde. Yazgının akışında habersizce karşılaştık aşkın kıyısında ve şimdi tam ortasındayız. Her taraf mavi. ""Özgürlüğün en koyusunu yaşıyoruz""derinden ve sessizce.


İki bedende bir ruhta, bir olmanın ruhu haleti içinde yaşam ebedi şekilde gülümsüyor. Martıları uçuruyorum sana doğru. Benden sana selam olsun. İçimde anlatılmaz bir aşkın bahardaki dalgası yayıldıkça yayılıyor… Asil duyguların özgürlük türküleri ile halaya durduğu bir aşk çiçeğidir.


""Sen ve ben yayılan ateş dalgasında yeniden doğuyoruz.""


Özlüyorum seni. ""Ruhundaki benzerimle yanan kalbim küllerinden kaleler inşa ediyor. O kalede ikimizin suskunluğu bekliyor.""


Yaşamaya adadığımız hayaller günün her anında biriktikçe birikiyor. ""Sevgiden ve aşktan kuleler yükseliyor adım attığımız her yerde. "" Kimin gücü yetebilecek muhkem bağlılığımızı yıkmaya? Kimseler bırakma sendeki beni. Bu baharı acılara ve sensizliğin acı sonu ile bitmesin. Aşkın kutsal mabedinde, unutulmadan ve unutmadan bu ilkbaharda seninle düşlerin ve yüreğimin en derin yerinde sen olacaksın…


Birbirimize ulaşmamızı sağlayan köprüler ıssız, kimsesiz ve karanfiller döşeli. Korkularımızı tarumar olurken, cesaretimiz güçlendikçe güçleniyor.


Ey düşlerimdeki nazena ve iki canın bir ruhta tamamlanması bir ruh birliği oluşur. Bu ruh karanlık tan ışığa çıkmanın işaretidir…



“ İLKBAHARDA DÜŞLERİM VE SEN”


NOT; FOTOGRAF BENİMDİR...