Sessiz sevdammısın?Kara sevdamısın? Suskunluğumda, konuşan dilsizliğimde .Hangi duygularla yeşermektesin içimde.Kardeş gibimisin?Dostmusun,erişilmez düşmüsün kara çocukmusun,yoksa yeşil gözlü şımarıkmısın.Sen hayatımda varmısın yoksa ben hayatımda olmayan hayali arzuyu seni mi var etmekteyim yanlızlığıma arkadaş.
Geceler oldu üşüdüm, geceler oldu siyahında derinlere gömüldüm sabahlarımda,gündüzlerimde günün ayazı vurdu beni değişken hallerdeyim bir sevincin yaşama hazzının en doruğunu yaşıyor bir kendi kederimden ölüyorum.Sonrasında yeniden kendimi topluyor yeniden daha bir farklı daha bir sıkı sarılıyorum hayata.Bendeki yürek zaman oluyor çoşkun bir şelale bazen deli akan bir nehir bazen durgun bir deniz .İçi boş olan herşey gibiiçinde eşyası olmıyan sade boyasız bomboş odalar gibiyim bazı zaman diliminde.Arzularmı hayal olmuş ,düşlerimmi gerçeğe dönüşmemiş hiç artılarım olmamışmı hep eksilerde
kırık duygulardamı toplamışım kalbimin hüzünlerini.Hep çözülmeyecek düğümlermi attım kendi eksenime ne aşkı tanıdım ne aşık olanları yanıma yaklaştırdım.
Şikayetçi oldummu aşksızlıktan yana benim korkularım hep terkedilmekten hep aldatılmaktan yana.Beklediğim varmı yaşanmamış yarınlarımda.Yeni bir gün nelere gebe, doğmamış her yeni bir gün yeni bir ümit müdür.Ey sen çığlıklarında sessizliği oynıyanım ey hüzünlerin salıncağındaki roniya çave min
bu gece sesinle ne güzel yoldaş oldun Seni hayalini kendime saklıyor sensizliğindeki
utangançlığındaki seni sana bırakıyor sana emanet ediyorum ben sana gelecek sevgi değil çok büyük bir dostluk yüreğimin en ulaşılmaz yerini vaat ediyorum