Bir evde toplanmışız...Herkes güzel giyinmiş... Belli ki çok önemsemişiz. Donuk gözlerle kalakalmışım...O an bir bakışının,bir bakışından çok fazla bir bakış içerdiğinin farkındayım... Aklımda rengi solmuş bir fotograf! Münasebetsizliklerimde cabası...

Yanına yaklaşmak için bir şarap kadehiğini kavradığıımın farkınadyım,ikincisi niye ki? Sen şarap sevmessin! Bunları uzaktan uzağa düşünmek,beni deli yapmaz....Neler düşünüyorsun; KENDİNE GÜVENEN ADAM,gidip bir merhaba de...

Yanına geliyorum.Utanıyorum. Neden ki? Ben utanmam. Sanırım ellerimde terledi... Şarap kadehi kaydı-kayacak. Uzatıyorum sana... Güzel bir şarkı diyosun.O an şarkıya eşlik ediyorum,sanırım amacım sadece senin güzel dediğin şarkıyı bildiğimi kanıtlamak... Teşvikiye-sanayi kanunu gibi seninde bana eşlik ettiğini duyar gibi oluyorum..."One more cup of coffee"... Bu şarkı diyosun,bu şarkı,gerisini uzaklara dalan gözlerini gördüğüm için getiremiyeciğini tahmin ediyorum...Uzaklar hep bana ne anımsatır biliyormusun kelimeleri dökülüyor dudaklarımdan...Cevap vermiyosun...Utancım ikiye katlanıyor.Şarabın etkisinin beni utancımdan öldürmeyi kurtardığını biliyorum... Bu düşüncelerle boğulurken,gidelim mi diyorsun? "Ama nereye"dememi beklememeden,bilmiyorum dediğini duyuyorum,nereye gidebileceğimizi bilmiyorum... Sanki diyorum seni uzun yıllardır tanıyorum... evet sanırım sen o okuduğum kitaplarda,izlediğim filmlerde,gördüğüm yırtık afişlerde,takıldığım kaldırım taşlarında...Evet evet bu yaşıma kadar ki gördüğüm herşeyin içinde olan sendin,şimdi anlıyorum....

Beni anladığını,neler düşündüğümü bildiğine eminim...Gidelim mi artık diyorsun! Tamam diyorum... Yürüyoruz... Belli ki çok uzun bir yürüyüş olacak... Ve düşünüyorum belli ki çok uzun bir yürüyüş olacak...Yıllardır yürüdüklerimizin geçmişteki izlerimizi silecemiyeceğinin ama yeni uzun bir geçmiş açacağının önemine vararak....

KırmızıKurbağa