Tatlım Benim;
Demek yazılarım ruhunu ısıtıyor... O zaman senden gelen her yazıyla benim tutuşmam lazım. Çünkü sen herşeysin bende. Asıl senin yazıların benim ruhumu ısıtıyor. Benim yazdıklarım hep keder dolu, benim deli iç dünyam dolu. Ama neyse boşver şimdi bunları önemli olan her zaman olduğu gibi birbirimizi anlayabilmemiz ve YILDIZIMIN başımın üstünden hiç eksik olmaması...

İşte böyleeeeeeeeeee...
Dediğim gibi, buralarda yalnızlığım iç dünyamda. Kovaladığım kelebeklerin peşine takılıp, o güzelim kırlardan, çöllere düştüm. Arada bir fark var, bu sefer kelebeklerin peşinden sürüklenmeyi ben istedim, dalgınlıkla gelmedim buralara... Yüreğimin attığı her yer memleketim oldu. Sevdalarımın bir anlamı kalmadı, hüzünlerimin yüzünden. Hayat daha bir canlı olmaya başladığı zaman, bir şamarla uyandırıldım hep. Bu nedenle tecrübeliyim diyorum artık kendime. Hiç bir zaman "iyiyim" demiyorum insanlara, bana "nasılsın" denildiğinde. "İyi olmak için uğraşıyorum" diyorum. Hayat birçok şeyi öğretiyor insanoğluna... Ölümü, hastalığı, yıkımı, hüznü, sevinci, mutluluğu ve mutsuzluğu... Bilinen tek şey; bütün bunların insana dair şeyler olduğu...

Neyse bu kadar kafa ütüleme yeter sanırım... Yazdıklarımla seni sıkmadım umarım..
SEVGİYLE KAL CAN DOSTUM.... GÜLEN YILDIZIM BENİM
Bulduuuuuum...

Selam Güzelim...

Bak ne buldum sana; daha önce yazdıklarımdan birazı bu olsa gerek....



Her yanımı sarmalayan dostluk ateşin, soğuk gecelerimde içimi ısıtıyordu, yazın en sıcak anında ise; ruhuma esen serin meltemlerinle yaşıyordum...

CANIM.. CANIMMMMMMM... CANIMSIN SEN...

Gülen gözlerimin mucidi, ve yüreğimin sahibi, sen istemedikçe asla bırakmam seni.

Ben bıraksam, yüreğim peşinden koşar...

Tırmanışta iken hüzün bulutlarım, eşlik eden gülücüklerin için teşekkür ederim,

Yalnızlıkta iken solan güneşlerim, yeniden yaktığın için teşekkür ederim,

Karlar düşerken gizli rüyalarıma, uyandırdığın için teşekkür ederim

Beni ben yaptığın ve hayata kazandırdığın için, teşekkür ederim.....