5
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
967
Okunma
-Kelime, ’ kelimeleri’ yarattı; dua saatinde!-
Kelimelerim anlatmak ister beni, herkesin kendini anlatma isteği gibi. Düşüveririm ansızın edep korkuluklarından ve fikirlerim arasında yaptığım raks ile ümidimi kırıveririm. Tüm çağrıların cevapsız kaldığı düşlere sığınırım. Konuşmadan yanıma uzanacak hayaller ile sürükleniverip, mürekkebimin ulvileştiği alfabe sınıfında harf çocuklarının sevinci ile beraber, yalnız kalacağımı iyi bildiğim, sükut rüzgarlarının simsiyah geceye uzanıverip tüm kederimi alıverdiği telafi hecemeler şarkımın nakaratında, kelimelerimin keskin zekası olan simetri algılamalarında iki yan arası zevkine varırım.
Mutlu olmak isterim. Öyle bir mutlu olayım ki; onlarca akım gelip bulsa beni, yine de sır vermeden, kendimi anlatabileyim damlalarım içinde. Korkusuzca zıplarım ve sergüzeşt yorgunluğum da mutlu olmanın esasında zaman arasında tıkılan ufak tefek kareler olduğunun farkına varışlığında, kirpiklerin ıslandığı kara düşlerin koynundan kaçarım ve kelimelerin sihirli alemine yolculuk yaparım. Bilirim ki, ne kadar uzunda sürsede bu yolculuğu, aldığım o ulvi zevk hiçbir zaman bitmeyecek. Asâletini kaybetmiş irfan merhalesinde, mürşidi kalmamış yaşamak fiilinin engizisyon mahkemelerindeki çaresiz celseleri ardınca, hocanın talebe olduğu ve bilgisiz, ezberci bir eğitim yıkımlığında yine de karâbet mukaddimelerim ile dimdik duruverip, kelimelerimin eşsiz sancılarını çekiveririm. Kolaydan lokma olmayacağımı bilip, yastıkları dolabına emanet edip, kelimelerimin abidesi olan kitaplarım ile her gün yanyana uzanıp, sabahların olmaması için dua ederim.
Yorgundur aslında tüm acılar.Acıtmak istemez kimseyi, zamana bırakıp ve o yarayı tamir etmenin yollarını gösterir. Bir zaman gelir, bu yorgun acılar bana da uğrar. İşte o zaman mukaddimesinde kelimeler de çıkagelir ve gönlümün simasında mağrur bir cesaret beliriverir. Gerçeğin ne olduğu hakkında şüpheye düşen birisi olmanın endişesiyle, siyahlaşan göz altı yorgunluğunda süslü edebiyat penceresinden rüyalara dalarım, sanrılar içinde gönlümü yokluğa tevdi ettiğimi bilerek. Tefekkürlerimin geometrik çıldırışlarında yasak bölgelerimde tanınan bir tecessüz olurum, gazeteler kadar değersizliğimi bilerek. Ve en son yazacağım denemenin, kelimelerimin en genç ve en müzeyyen münevveri olacağına dair , saman sayfaların kokusunda insafsız yargıları olan irtica yanlısı nü tablolar ile inatlaşıveririm.
Kelimelerin müstağrip keskinliğinde, nedamet sersemi ömrüme şarkiyatçı bir şapka geçiririm. Tüm sosyologlar o an benim için okur ve yazar. Kütüphanem arasında beli iki büklüm olmuş yaşlı bir kadın sesleniverir Senin kitabın ne? diye. Aslında kelimeler için ter akıtırken, hangi kitap sorusuna nasıl cevap verebilirim ki diye düşünmeye başlıyorum. Ruskin gibi geçici veyahut kalıcı kitaplar diyede ayrım yapamam. Kendimi tanıyamadığım için, tüm yabancı kaynaklarında üstüne bir kapak örtüp, bildiğim ve her gün haşir neşir olduğum kelimelerimin sıcaklığı ile mükâfatım münzevilik olan hayatımın astarı altında ılık yaşlarımın tadına banıveririm yine.
...
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Cevap Yaz