Güzel bir güne merhaba dediğim cuma sabahı televizyonda bir program dikkatimi çekti.İsmi bugün ne giysem juri üyeleri kıyafetleri değerlendiriyor eleme yapıyorlar.Yarışmacı adaylardan biri vardıki , ecem ,beni çok etkiledi doğuştan duymuyor ve buna rağmen hayat mücedelesini annesinin de desteğiyle sürdürüyor.Liseyi başarıyla bitirmiş şuı andada bir şirkette muhasebeci olarak çalışıyor . Çocukluğundan beri piyona çalıyor ve39 uncu konserini bu ay verecekmiş .Ecemin hayat mücadelesi, gözündeki ışıltı beni çok duygulandırdı; ruhunun güzelliği ne kadar büyük duymadığı piyonanın sesini ne kadar güzel bizlere dinletti.Hayat bir mücadeleyse ki de öyle ecem gibi arkadaşlarımızı örnek almalıyız.Engelli olmak bile ecem gibi olan bir çok arkadaşımızı hayata bağlıyor ve yüzlerini güldürüyorsa bizler bir oturup düşünelim nelere isyan ediyoruz?