uyuyanların çokça derinleştiği çağlarda



bir hikaye yazılırmış, ağaçtan ellerimizde

göz göz çiçeklerle denkleşen sevdalar yanarmış gün ışığında

mavinin en siyahında, göğüs boşluğu vurguna gebe

düştü mü çıkamazmış en balıkçıl kuşlar dibe

bir hikaye, kahramanlar bulurmuş dağların kafına

bir rivayet, mesafeler ölçermiş, varır mı ka’bına



uyuyanların çokça derinleştiği çağlarda...



o çağlar, başım gözüm üstüne, çoluk çocuk üstüne diyetlerle bulaşık

boyun kökümüze bindirilmiş boyunduruk, biraz suçluluk

mahcupluk azıcık.. şuuraltımızın en mahreminde yapışık

çiçekten ellerimizde, çamurdan yüzlerimizde, bir hikaye

yazılırmış haliyle, bölüm bölüm, sayfalar, ciltler biteviye

dedim ya, nefessizlik hissi göğüste, bir sıkışma, bir yanma

sevda çiçekleri kandırıldı mı yoksa kaldırıldı mı: bir sanma!

iptalin iptali miydi yaşanmayanlar, çiçekli eller, çamurlu yüzler



uyuyanların çokça derinleştiği çağlarda karabasan sevinci!

kimi gelişine, kimi gidişine, bak şu kaderin işine



uyuyanların çokça derinleştiği çağlarda bir hikaye

akşam üzeri.. orkestrada çıldırmış bir senfoninin eskizleri

akşamdan kalma beste, rotası rast makamı gündüzleri

bir sevinç emaresi, vurgun yiyen göğüste filizleri

çamurdan yüzlerde el izleri, çiçek izleri, gül izleri...



/hikaye bu ya,
onlar ermiş muradına
biz çıkalım kerevetine.../



-akdenizce-