Üç gün önce sabahın erken saatinde ölüm haberini acı acı çalan bir telefonla alınca,ne yapacağımı bilemedim..Sanki şoka girmiştim...Tekrar yatağımdan kalkmadan uyumaya devam ettim..Zaten o hafta iş yoğunluğundan çok yorulmuştum..Hemen hemen bir saat sonra ani bir sıçrayışla yataktan fırladım ve üstümü başımı nasıl giydim bilmiyorum..!!!Hemen kuzenlerime haber vererek birlikte seni yolcu etmeye geldik...Biz geldiğimizde seni bir battaniyenin arasında indirmişler,cenaze yıkama aracına doğru götürüyorlardı..Kendi kendime ,bu battaniye arasında götürülen benim teyzem mi,diye düşündüm ??..Kabul edelim veya etmeyelim ,o kişi sendin..!!İnsan sevdiklerini orda görmek istemiyor,belki de o yüzden kabullenemiyor...Seni o şekilde görmeseydim keşke,hep o şekilde hayal ediyorum seni...Yukarı çıktığımda asansör başında kızın Zöhre ile karşılaşınca,içimdeki tüm acılar sel oldu,gözlerimden aktı sanki...Canım çok yanıyordu...Kabul etmek çok zordu yokluğunu..
Aşağıdan yıkayıp seni tekrar tabutla yukarı getirdiler,oturduğumuz odanın ,tam ortasına yere koydular..Ben ,kızın Zöhre ve büyük kızın Zahiye başında oturuyorduk..İlk defa böyle bir şeyle karşılaşıyordum..İki kardeş ve kuzenleri ben,önümüzde tabut ve içinde sen....!!!! Geçekten çook tuhaf bir durumda idik...Kafam karıştı aniden...Ben nerdeyim,bu tabutun içinde yatan kim,diye kendime sormaya başladım...Yeğenimin seslenişi beni kendime getirmişti...( Teyzeciğim ,’lütfen sen de hastasın kendine dikkat et ’dedi..)Sonra seni köyün,doğup büyüdüğün toprağın olduğu Pınarbaşı’nın Yağlıpınar Köyü ’ne götürdüler...Ben gidemedim,buna ne cesaretim vardı,ne de gücüm...!!!Sadece arkandan bakarkren , gözyaşlarımla sana annem ve kendim adıma veda dualar okuyarak ettim...
Kendimi çok kötü hissediyordum..!!ben böyle iken ,annem haberi alınca ne olacak ,gurbet elinde..!!! Bir de annem adına üzülüyorum tabiki...
Senin sonsuz yolculuğa çıktığın günün akşamı,ne tesadüf ki,annem Almanyadan aramış ve bir saate yakın konuşmuşsunuz...Çok sevindim..Acaba annemin içine mi doğdu,diye düşünüyorum...Sen de anneme ’hakkını helal et bacım’ diye birkaç kere söylemişsin...Ondan üç dört saat sonra da hiç acı çekmeden,yatmadan ,kimseye muhtaç olmadan hayata veda etmişsin..Bu ne güzel bir ölüm yarabbi..!! Allahım ,çektiğin acıları ve senin ne kadar iyi bir kul olduğunu görerek sanırım ,hiç acı çektirmedi..
Ne iyi insandın sen teyzem..Sanki neslinin son türüydün..Sessizce göçüp gittin bu dünyadan...Ama seni hep sevgiyle anacak arkanda kalanlar...Ruhun şad olsun...