Ayşe’nnin annesi hızlı bir şekilde kızının yanına geldi,-"uyan kızım ne oldu sana böyle güzel yüzün neden soldu böyle" dedi.

Hırpalanmış,mosmor vücudu görünce neieşi nenzi sarardı soldu..kapkara kesildi.
Birtane güzel kızı böylemi olcaktı?Hangi hayvan bunu yapmıştı?

Adi ,alçak şerefsiz namussuz gibi tüm aşağılayıcı kelimeleri saydı..çok haklıydı..

insan olan böyle hayvan seviyesine nasıl düşerdi...hiçmi bunda Allah korkusu yoktu?...Allah kullarına akıl verierken acaba o cani ruhlu insan neredeydi..?

Firdevs hanım aslında hiç küfür etmezdi,ama o gün nedense hiç beklemediği ummadığı bir şekilde karşısına çıkan bu olay karşısında sessiz kalacak değildi...

Bu olay karşısında ister istemez tansiyonu düşmüştü.Zehra’ya fark ettirmek istemedi ama dayanamadı yüzündeki eski hali birden kayboldu.

Zehra bir çocuktu onun yanında biraz sabırlı olması gerekiyordu..ama bu bir ana yüreği nasıl dayanabilirdi..kızının harabeye dönmüş haline..Firdevs hanım hem ağlıyordu hemde yürekten seslendi..

:- "Şeytan diyor’ki o caniyi bul kıtır kıtır doğra hiç acıma kim olursa olsun"...kim söylemezdi’ki o anda kim çılgına dönmezdi’ki...

Ayşen’nin annesi git gide halsizleşleşti,birden yere yığılıp kaldı...sevgili kızına dayanamamıştı ana yüreği...vijdansız’ın yaptığına dayanamamıştı yufaka yüreği..

Zehra tek başınaa kalakalmıştı,iki baygın insanın yanında .Zehra o küçük yaşına rağmen o kadar sabırlıydı..o güne kadar böyle dayanma gücünü hiç bulmamıştı..
Ne hikmetse sanki büyümüşte küçülmüştü.

Zehra birden irkildi..".zaman geçirme kendine gel ey zehra sende kendini sakın kaybetme" dercesine kendine bir tokat vurdu".Aklımı başıma toplamalıyım..
Bir şeyler yapmalıyım"..
Hem ağlıyordu hemde çareler düşünüyordu..

"Göz göre göre Ayşe kardeşimi ve annesini kaybetmek istemem" dedi..
Bir an Ayşe’nin babası Fazlı bey aklına düştü, "yoksa onamı haber versem..
Kız başım ile nasıl anlatırım...Anlatmış olsamda yine 112 yi arayacak zaten..ne gerek var zaman kaybetmeye" dedi..

Devamı 11.bölümde devam edecek...