Bazı insanlar vardır;mangalda kül bırakmazlar. Anlattıkça,bülbül kesilirler. Karşılarındakilerin koyun gibi dinlediğini ve teke gibi inatlaşmadıklarını gördükçe galeyana gelip,anlatmaya devam ederler…Sonuçta;kendilerinin sahtekar mı,düzgün mü,alim mi yoksa zırvalayıcı mı olduklarını yine kendileri karar verirler. Yalnız kaldıklarında,kendi dünyalarına çekildiklerinde durum muhakemesi yaptıklarında;yüreklerindeki ses,her zaman gerçeği kulaklarına fısıldamaktadır:

“Sen bir sahtekarsın!”

Bu tip insanlarla her zaman karşılaşmışımdır.Hep dinlemişimdir onları;acaba ne gibi ruh halleri var diye.

Önceleri saygıda kusur etmezler.Seni uzaktan,yakından izleyip,zayıf ve güçlü taraflarını öğrenmeye çalışırlar. Kendilerini,mağdur pozisyonlara sokup,zaaflarından yararlanırlar.Eğer bir şey bilmediğini sezmişlerse,bak sen o zaman bu kişideki hünerlere… Bir saatin içerisinde Türkiye ekonomisini hemen yoluna koydukları yetmiyormuş gibi dünya siyasetini de istedikleri düzene sokmakta geri kalmazlar.

Ne yazık ki;bir gün dahi gazete okudukları görülmediği gibi,mektep medrese de fazla görmemişler,mürekkep yalamamışlardır.

Anlatırlar,şöyle iş adamıydım; mağazam vardı falan filan diye…Hani sen de onlara göre kendini çırak bile saymıyor,tecrübelerinden yararlanmak istediysen,seyret başına gelecekleri. Zorla biriktirdiğin paralar da gittiği gibi bir de seni borçlu çıkartmazlarsa hiç şaşma…

Bu kişiler,her zaman parazit yaşamaya alışmışlardır.Gözlerine kestirdiklerini ağlarına düşürdüklerinde hiç acımazlar.İsterse iflas etsin,evi ocağı,arabası satılsın.Sadece kendilerini düşünürler.Egoları ön planda gelir.

Aman ha,bu kişilere çok dikkat edelim. Bu kişiler yüzünden yoluk tavuklara döndüm…Onun için çok konuşan insanlardan oldum olası gıcık kaparım…

Bu ,her alanda böyledir;edebiyatta,siyasette ve günlük yaşamda…

Önemli olan özdeki asalet.Gerisi teferruat!...

Bütün arkadaşlarımı sevgiyle kucaklıyorum…Şimdilik bu kadar!...