aslında ince bir ayar var tüm bu kabalığın gözüne gözüne. hani poponuzu yırtsanız bazen olmuyordur ya, bu incenin işleri hep.

ortam tamamdır, senaryo, sahne, kurgu, ışık, enerji hepsi ayardadır da olmuyordur, bin yıl düşünseniz yapmayacağınız bir aptallık, bir aksaklık bir anda siz nedenli ya da nedensiz ortaya çıkıveriyordur; tıpkı normal gidişatta bin yıl etkileyemeyeceğiniz birinin bir anda başının döndüğüne şahit olduğunuz gibi, tersinden ve düzünden iki ikidircesine.

kimi buna kader diyor, kimi kozmik denge, kimi olasılıklar hegemonyası, kimi dikiş nakış işi, kimi de saçmalık... fakat var böyle bir şey ismi lazım olmasa da.

biliyorum bir kayıp yok ve bir kazanç da. havanın atmosferde bir bölgeye yığılma yapmadığı ve bir bardak sudaki damlalar gibi... getirisi götürüsü bir biçimde kendi dengesinde...

ve suyu kaynatırdı eskiler. oldu oldu; olmadı çay demlerlerdi...

sukunet fırtına annesidir ve fırtına daima sukunet doğurur. yıllanmış kuruntu sözlerde hep yazılıdır bunlar...

insan ise her yeni doğumda sıfırlar.