Bir şair nasıl yaşar sanıyor şair olmayanlar...?

Hayalgücü normal insanlardan daha güçlü olanlar şiir yazıyor... Daha güçlü olanlarsa şiire ilham oluyor...

Her yitirilmiş sevda şiiri başkalaştırıyor, her yeni başlangıçta uslamaz bir çocuk gibi yeni gördüğü oyuncakla, kaybettiği eski oyuncak için ağlamayı bırakıyor, şair...

Gelen yeni günde farklı şeyler yaşamıyorsan yeni sözler yeni düşünceler öğrenmiyorsan olduğun yerde sayıyorsun demek ki... Yaşadığın anlardan geçerken aslında nefes aldığın heran için şükretmen gerektiğini unutuyorsun...

Bu kısacık dünya zamanın da yaşadıklarımız yanımıza kar kalanlar...

Yazılı olan kuralların dışında hiç bir yerde yazılı olmayan kurallar var... Ve yaşamı asıl onlar yönlendiriyor... Bazıları kuralları sever, çünkü böyle emniyettedirler... Ama şair için emniyetli yer yoktur, ki aradığı zaten o değil...

Şairler her zaman akıntıya karşı kürek çekme derdindedir... Her bitişi başlangıca, her başlangıcı bir bitişe çevirmek ister... Yaratmak için yaratılmışlar... Yüce Allah’ın insana bahşettiği en büyük nimet kelimelerdir... Onlar olmasaydı ne yapardık?

Ve şair doğanlar kelimeler konusunda diğerlerine göre daha şanslılar... Ama her şair yazdığı ve içinde yazıldığı kelimelerle bin parçaya bölünüp, onulmaz acılar çeker... Bu büyük bir servet verip onun harcanmamasını istemek gibi bir şey...

Şair olanlara ve şair olmayıp şiire tutkun olanlara sevgiyle...