Bir sevgi;
Yüreğin arkadaşı, kalbin sonsuzluğuna doğru giden ve ölümsüzce unutulmayan adımlar, dakikalar, saniyeler…
Rüzgârın oğlu gibi; salmış dört bir yana şanını, zehir gibi işlemiş! Sessiz geçen belki anlık belki de yıllarca süren, hiç tükenmeyen, sonsuz güzel, bazen özel, günleri, geceleri ve baharın gelişi…

Sevginin şahı;

Ağıtların tükenmediği, acının en güzeli, huzur vereni, ellerdeki izler kırık kırık çizgileriyle yazılan şiirler, yazılar…
Bir salgının şehre dağılışı, martıların sesli sessizliği!
Bir bulutun beyazdan ayrılışı, siyaha döner gibi karanlık yok oluşu, yağmurları içine saklayıp damla damla toprağın kokusuyla karışımı ve yüzlerdeki gözyaşının hatlar çizerek, her bir damlanın ayrı yerde son buluşu…

Sevginin şahı yüreğin ta kendisidir…

Çocuğun ayak sesine benzer; tane tane adımlarıyla, henüz yeni baba değişi ve azıcıkta huysuz halidir. Bezende oyuna kendini kaptırmış hiç durmadan, soluklanmadan, nefesi kesilmeden oynayan çocuğun oyunla bir oluşu, çocuğun içinde ve oyunun akşında gizli…
Kimi zaman dalgın dalgın bakan bir dedenin bastonuna kuvveti, ayakta kalabilmek için bastonuna yüklenip dimdik durabilmesi, kırışmış ellerinin neler çektiğindedir, hüzünlere dalıp ta bastonuna ah değişi…

Bir şehrin karanlığa gömülüşüdür;
Kepenklerin kapanış saati, her taraftan çıkan korna seslerinin son buluşu ve sessizliğe gömülen ışıkların sönüşüdür…
Bir çalgının kulaklardan yankılanması, içine işleyip sesi bir diyardan başka diyara taşıması, “haydi geldim” değişi gibi…
Dilden çıkan iki sözcüğün yürekle bir olup… Hasreti, özlemi, acıyı, mutluluğu, hüznü, alıp o sözcükle hiç kopmadan birleşmesi…
Gözlerin birbirine kenetlenmesi ve kaçışı… Kaçtıkça onu görüşü, kaçtıkça onunla yaşayışı…

Sevginin, sevgimin, sevgisinin, sevgilerin şahı; yürekten seven, Aşkı, acıyı, tebessümü, bekleyişi, hayatı, dünyayı, hayali, düşleri, umudu, ayrılığı, dönüşü, belki de insanları bilen, duyan ve içine alandır…
Sevginin, sevgimin, sevgisinin, sevgimizin şahı sessiz_sualsiz gözlerde, kalplerde ve çıkmayan isyanın en güzeli, haykıran sözcüklerdir. İnsanın delice sevenidir…

Gözlerimizin ötesi bir aydınlık… Duygunun ulaşılmaz olanı,
ah değişimiz,
gülüşümüz,
ezberimiz,
ilkimiz,
son sesimiz ve acıtmayan isyanımız, sevginin en güzeli, şahı…

Hızla özelliğini kaybeden sevgiyi unutmayalım. Bir şehrin tam ortasında durup, izleyelim hissedelim. Siyasetsiz, kavgasız, gürültüsüz, eskiyi yaşayalım. Beyaz güvercin olup uçalım tüm mutlulukları toplayıp bir araya gelelim. Sevgiyle yüklü bir dünya bir ömür bir hayat yaşayalım…

Neler var ki sevgi yüklü! Sevgiyle sevilen…

10 Haziran 2008
Turan Koca