CANTANEM’e Mektuplar Serisinden...

Merhaba Cantanem!
Sensiz geçen bir günü daha devirdim ömrümden,
Karanlık iyice bastırdı. Öyle sessiz ki gece hüzün hükümdarlık kurmuş yüreğime.
Hasret kokuyor gece, özlem damlaları akıyor gözlerimden.
Tek soru var beynimde kemirir durur.
’NEREDESİN CANTANEM? ’
Bir bilinmez yerdesin,
Boşluğu sarıyor sana uzanan ellerim.
Hani o güzel gözlerin?
Başkalarına mı bakıyor yoksa?
Seni rüyalarımda görmekle mi yetinecektim!
Nefes alamıyorum boğuluyorum sanki sensiz.
’NEREDESİN CANTANEM? ’
Duvarlar üstüme üstüme geliyor sensiz,
Ölüyorum sensiz azar azar.
Ciğerlerime işlediği yokluğun.
Sen hep aklımdasın.
Son kurşunum namluda, ha çıktı ha çıkacak.
Gidenler unuturmuş, sen de unuttun mu beni ?
Hani bazen dil susar gözler konuşur ya,
Hani kelimeler biter de yarım kalır ya anlatacakların,
İşte ben o anları çok sevdim.
Gözlerim gözlerine kilitlendiğinde,
Zaman dursun istedim.
Hani bir düş görürsün de uyanmak istemezsin.
Uyandığında gözlerini açmak istemezsin.
Korkarsın gözlerini açtığında göreceklerinden.
Seni bir düş gibi sevdim.
Çölde dili damağı kurumuş bedevinin,
Bağrı çatır çatır çatlamış toprağın,
Saksı da boynu bükülmüş küçük çiçeğin suya hasreti gibi,
İşte ben sana öyle hasretim...
Ilık meltem rüzgarlarıyla olsun gelişin cantanem!
Saçlarını savur usuldan,dokun tenime...
Hissedeyim, bileyim bu senin sevişin.
Hasretle geçen gecelerin sonu olsun,
Bekleyişler vuslatı bulsun.
Kokun heryanı doldursun, öyle bir gel ki cantanem!
CANIM YOLUNDA FEDA OLSUN...
Nefesim daralıp boğulacak gibi olduğumda,
Gel, gel de soluk ol bana.
Kararan gecemin en koyusunda,
Gel, gel de ışık ol bana cantanem!

Sessiz Peri