KIZLARIM VE BEN

Ben , renklerin ve kuşların ses çıkardığı bir dünya kurdum kendime. Her gece yatağıma girdiğimde sarı bir papatya kokusu duyarım. Gözlerim , beyaz beyaz gülen yıldızların neşeli ellerine paralel duruyor. Yüreğim ise kurduğum hayallerin en tatlı nağmelerinde…


Ne yapayım bilmiyorum. Şimdi çıkıp anlatsam hayallerimi , dalga geçerler benimle. Yirmi yaşına gelmiş ama hâlâ mutluluk oyunu oynuyor derler. Amaaan umursamamak lazım bazen! Ben anlatacağım hayallerimi. Sevsinler ya da sevmesinler. Hayallerim değil mi beni zor anlarda ayakta tutabilen?


Lila , mor ve laciverdin ışığında bir evim var. Mutluluğumu soracak olursanız mutluyum sonuna kadar. Üç kızım var birbirinden tatlı olan.


En küçüğünün adı Ecrin. İlkokul dördüncü sınıfa gidiyor. Derslerinde başarılırı birisi. Mavi mavi gözleri var benim böceğimin. Kahverengi saçları ve kızdığında büklüm büklüm olan dudakları var. İş yorgunluğumu, onun bana kapıda sarılmasıyla hemen dışarıya atıyorum. Ona çikolata almadan eve gelmeyeceğimi bildiği için hemen çikolatasını soruyor ve ben aldım demeden cebimden çıkartıyor. Canım kızım benim… Bazen şaka mahiyetinde onunla kavga ederim. Pembecik yanaklarını sıkarım sırf canı acısın diye ve seyrederim sonra bana masumca kızmasını. Ecrin; hayalimdeki son kızım! Benim böcüğüm…


Hayallerimin papatyası ise ortanca çocuğum olan Kübra. Lise ikinci sınıfa gidiyor. Matematikle arası pek iyi denilemez. Ders çalışırken çoğu zaman kitabına gözyaşını akıtıyor ve bunun sebebini açıklamak pek zor olmasa gerek ; matematik! Neyse , efendiliğini sorarsanız, efendi derim. Cadılığa gelince de sormayın gitsin! Asla karşıdakinin konuşmasına izin vermez. Maşallah aynı annesine çekmiş! Hoş benim anneme benzetenler var ama neyse ! Kübra’nın bir diğer özelliğinden birisi olarak Fenerbahçe hayranlığını söylemem mümkün olacaktır. Sarı-laciverdin bir tene bu kadar yakışmasının resmidir benim kızım. Papatyam …


Hayallerimin ilk bebeğinin ismi ise Elif. Ondan bahsetmezsem çok kızar bana. Çocuklarımın en büyüğü olduğu için kardeşleri arasında düzeni sağlıyor. Annesine yardım etmeyi, yemek yapmayı , şarkı dinlemeyi ve kitap okumayı çok seviyor. Sır tutmasını çok sevdiğim kızımla çoğu şeyi paylaşırım. Siz , benim , ona fıstık güzeli dediğimde onun nasıl mutlu olduğunu görseniz , emin olun şiir yazmak istersiniz!


Tamam , şimdi ise hayallerimin gül kokulu bölümünü yazacağım size. Benim derdimi anlayan ve benim kahrımı çeken yağmur yürekli bir eşim var hayallerimin sahilinde. Aynı evde rengarenk koltukların arasından bana dil uzatan. Acımı paylaşıp, mutluluğumda huzur bulan…


Dışarıdaki kara, yağmura aldırmadan gezeriz pazar sabahları. Boş caddelere selam veririz beraber. Sessizce merhaba deriz martılara. Islıklar çalıp, taze buğulu ekmekler derleriz onunla her zaman.


Toprak onunla uyanır. Yağmurlar onun saçlarını ıslatır. Salıncaklar onu sallar ve tahterevalliler hep onu en üste kaldırır. Sinema salonlarının en acıklı filmi hep onun gözlerini ıslatır ve ben silerim onun gözünün altına salkım saçak düşen damlaları.


Ben her gece bu hayallerin deryasında gözlerimi kapatırım. Uyumak istemezcesine iyi bir baba olurum ve iyi bir eş!


Sanki uyanmış gibiyim!


Hayallerimi bırakıp sabahın sandalına, işlerime yoğunlaşmam lazım!


Rüyalarım , gözlerinizden öpüyorum!