Saat 3:00.Masamın etrafında uçuşan kelimeler acizliğimi kıskanır.Kalemin kağıda akıttığı benlikleri gibi.Acı acı inliyor beynime kazınan her bir anı ki bilirim yoktur dermanı.Ne tarifsizdir gece!Seninle dolu dolu ama sensiz..!Seninle geçmiş zaman,hayalin ve kulaklarımda çınlayan sesin!Halâ benimle..!
Seni nasıl anlatsam...Bilmiyorum!İmkansızlık nasıl anlatılır?Tarifsizliğin tarifi yapılır mı?Sen boşluğunda dünya çığıran sessiz çığlığım!Haykırışlarımı sesimde değilde gözbebeklerimde işiten sözsüz muhabbetim!Sen...Anlamsız!Anlamsızlığı kucaklayan sen!!!
Ruhumda kelepçeli sevgi kırıntıların..!Hiç benim olmayacak olan zerrelerin mahkum bende!Ben ki seni işlemişim her bir yanıma.Seni anlatmışım yalnızlığıma...Sende yaşam özü;sende bulmuşum can suyu!Ben ki sende atmışım ilk tohumlarını aşkın!Sessiz sedasız filizlenişini seyre dalmışım sende.EN MASUMİYETİYLE!!!
Gelmeyeceksin...Anlıyorum!Yine yıkık...Dökük...Virane...Yine acılar adasında yapayalnız...BEN!Bende saklı SEN!Yine boşluğun...Boşluğundaki hiçlik...Hiçliği dolduran HAYAT!Yine yoksun sen!Ve ben yine yorgun,kırgın,yaban ve yavan...
Biliyorum...GELMEYECEKSİN!!!


D.A.