Varın mânâ Ummânına, helkeleri daldırın,
Süsleyûben istikbâle, rûhunuzu güldürün!

Samîmiyet Ozan İlo, anla, hıfzet Yûnus’u;
Karanlıktan suhuletle, geçirecek fanusu!



Yunus Koca
Türk milletinin en samimi / mümin yanıdır.
Tasavvuf yüzüdür.
Hikmet çeşmesidir.
Yunus kocaya hamledilen bir çok şiirin ona ait olmadığı,
Anadoluda yüzlerce belki daha ziyade
emrem yunus olduğu araştırmacıların itirafıdır.
Ama her yunus mahlaslı şiir,
hemen hemen aynı ustalıkta,
aynı ortak konuda,
aynı samimiyette ve derinliktedir.

Birbirinden ayırmak için yazıldığı çağların izlerini yakalayıp
profesyonelce ayırt edilmesi gerekiyor.

Bu Nasrettin Hoca merhum için de geçerlidir.
Espri olacak,
akıl dolu olacak,
eleştiriler kendine dönük olacak,
en mahremi bile anlatacak
ama utandırmayacak,
insaf ölçülerini aşmayacak,
başkalarını,
milli ve manevi değerleri zedelemeyecek...

Bu ölçülere birkaç birim daha eklenebilir.
O zaman bu ’’Nasrettin Hoca fıkrası ’’ olur.
Ama belki de onda biri gerçek Nasrettin
gerisi Türk insanının’’ Nasrettin ’’ yanınca üretilmiştir.

’’Temel ve fadime ’’ fıkraları da böyledir.
Aslında hepimizin bir yanı temel-fadimedir.
Ama bir yanımız da yunustur,nasrettindir.
Son zamanlarda;
’’Sülün Osman’’yanımız da depreşti.
’’İncili çavuş ’’ yanımız da.

Şimdi beklentimiz;
Alpaslan;
Fatih
Ve
Mustafa Kemal yanlarımızın depreşmesi.

Hele hele;
İbn-i Sina,
Mimar sinan,
Ali kuşçu vb. yanlarımız geç bile kaldılar.

Bütün bu duygulara sürükleyen şiirine ve yüreğine sağlık.Sayın Ozan ilo*