Zor olan nedir sevmek kadar ciddi bir işi üstlenmiş bir insan için?

Gitsem diyorum; çok eski bir matem gibi boynu bükük kalmış rüya gibi bir kente. Nasıl gitsem bilemeden ve terk edememek korkusu çökmüşken düşlerimin o pastel tonlarıyla süslü tablosuna; neresinden dönülür bilmiyorum. Korkuyor ve günler birbiri ardına sığındıkça, sanırım ben, tükeniyorum… Çaresiz kaldığım tüm hayatım boyunca, ellerimin yetişemediği tüm aşkların üzerine gitmek; ne büyük aptallık. Seviyor muyum, sanırım evet! Neden hep böylesine acı verici olmak zorunda ki?

Kalsam diyorum; umut ve mutlulukla bir yaz neşesi gibi olan sevdadan kaldırıp hüzünlü gözlerimi, silenim olsun süzülen iki damla yaşımı. Engebeli bir yol diyor aşkımızın uzak belki mutlak sonuna; hangi ellerle ve hangi güçlü yürekle dayanayım tüm bu zorluklara. Aşk bu; her ihtimale değer! Ki; aşkta yarın yoktur diyebilmişken kendime niçin hıçkırıkların mültecisi oldu gözlerim?..

Gitmek mi, kalmak mı yoksa muamma olan bir kaçışa kenetlenmiş ellerime acımadan kıysa mıydım? Akıttığım kan damlalarıyla; yani yaralı olarak; ve, henüz kurtulmuşken faşist bir aptalın pençesinden, işkencede dahi seni özlemeyi göze almalı mıyım? Sorular, sorular, sorular…

Bir gümüş yüzükle; yalnızım. Kanadı kırılmış gibiyim yokluğunu düşününce. Bana ne kattığını bilmeksizin yalnızca, yürümek istiyorum şu saniyelerde. Neden, niçin bilmiyorum ancak bilirsin sarı ışıklarla süslü boş caddelerde hissederim ben suskunluğumun ne denli edepsiz ve ne denli onurlu olduğunu. Bir aşkın çaresiz adımlarını böyle caddelerde öğrenirim, kim bilir?.. Yani şimdi benim tutkum bir yara mı olacak gidebilme ihtimali olan kalbimde…

Sanırım, yorgun bu gün parmaklarım. Yazarken bitik, düşünürken yitik ve hissetmek için hayli eski. Var olmak mı istiyorsun; öyleyse kalbimden tutmalısın beni. Yüreğinle benim olmalısın ki kalmak adına cesaretim olsun. Sevdiğim için aptalca seni, bir ülküm olsun ve yolunda yürümek için yılmaksızın; bir Deniz gibi mesela; bir andım olsun.

Henüz bitememiş, çünkü başlamamış bir hikayenin kahramanı olan sevgili; sonunu bilerek sende tutuklu kalmayı göze aldım ben ancak şimdi sen söyleyeceksin bana; hangi yarayı sarıp sarmalayıp, yamalıklı bu sevdanın kalmak ülkesine vize almalı?!! Ve sen; hangi düşün kalıcı siluetisin?...

FMÜ