Son günlerde ev telefonuna bir sapık dadandı. 14-15 yaşlarında bir kız çocuğu. Her sabah aradığında gayet kibarca, “günaydın nasılsınız?” diye soruyor.


Sabah sabah biri hatırımı soruyor diye ilk etapta hoşuma da gidiyor ama “kimsiniz?” dediğimde “pizzacıyı arıyorum” diyerek bütün keyfimi kaçırıyor.

İstisnasız bir haftadır her sabah aynı muhabbet…

Çocukken, komşu çocuklarıyla birlik olup fırını arayıp bakkala ekmek siparişi verirdik. Deliler gibi eğlenirdik. En son, polise şikayet edilmekle tehdit edilmiştik de tırsıp bu komik şakamızdan vazgeçmiştik.

Kendi aramızda kavga ettiğimizde de birbirimizi “annene sölerim fırına telefon ettiğimizi” diye korkuturduk. Bi söylesek hepimiz yanarız haberimiz yok.

Çocukluk işte…

Bizim minik sapığımız ne kadar eğleniyorsa bu oyunu bir haftadır sürdürüyor. Ne zaman sıkılacağı da bilinmez. Umarım bir şekilde başını belaya sokmadan bu şakalarından vazgeçer.

:) İyi bayramlar.