Sınırlar… …Sevgiye,merhamete,gülmeye,selama,dostluğa,insan olan tarafımıza konulan ya da bizim koyduğumuz sınırlar…
Neden yapıyoruz bunu bu ambargo niye?
Bir yetime sorun soğukların sertliğini,bir öksüze sorun sıcak bir kucağın özlemini,açlıktan yavrusunu kaybeden bir anneye sorun çaresizliği…Biz nelerin peşine düşüyoruz neler oluyor biz insanlara…Faniliğimizi ve acizliğimizi unutup birbirimizin kanıyla beslenir olduk…Savaşlar,asık suratlar,sevgisiz kaskatı kesilen kalpler…
Oysa Rabbim bize ne de güzel meziyetler vermiş ve biz onları ört bas etmek için elimizden geleni yapmaktayız…Sevmek,merhamet etmek,paylaşmak,kolaylaştırmak…
Ellerimizi sinemize koyalım yüreğimiz hala atıyor ise geç kalmış sayılmayız.Kaldırıp atalım bu insana ,insanlığa düşman sınırları…Unutmayalım biz insanız ve muhtacız.Ne sandık ki kendimizi bu yalan alemde…Unuttuk misafirhanede olduğumuzu.Mekanımıza zarar vermek hakkımız değil.Ayıp değil mi yakışır mı biz insanlara haksızlık etmek?Biz bu değiliz biz sadece insanız,içimizde öyle güzellikler var ki…
İnsanız bizler daha ötesi değil,en sonunda toprağı yeşertecek bir malzemeyiz.Ne olur ebediyetimizi öldürmeyelim unutmayalım ki o toprak olmayacak…
Rab dostlarına selam olsun…