0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
740
Okunma
Her insan oğlu bir ağaç gibi dir. Mevsimler değiştikçe ağaçlarda büyür ve de yeşerir.Ama bir an gelir ki bir bakmışsın o dimdik ağaç solmuş gitmiş.Neden diyecek olursanız insan kendine bakamaz ne kadar da güçlü olursanız olun olmaz.
Düşünün bir ormana düşüyorsunuz ve de orada yalnızca siz. Yemek olmazsa su olmaz ise nasıl yaşarsınız? Ben diyim yaşıyamazsınız. Ağaçta öyle bakım olmadan olmaz aş olmadan hiç olmaz hiç yaşeremez.
Kısaca rüzgarlara göğüs germemiz için insan oğlu her halbükal da kendine ve de hayata aş il sevgi ile bağlanmalıdır. O zaman işte o esen set rüzgarlarla başa çıkabilir. Ağaca gelcek olursak; Ona da sevgi ve aş inelememiz lazım ki oda yeşrip hayata bağlanabilsin. Yeşersin tomurcuklansın ki yavruları da ondan örnek alarak onun gibi olsun.
