- 1282 Okunma
- 21 Yorum
- 0 Beğeni
VAZGEÇMEK
![Günün Yazısı](/yeni/img/ribbon.png)
Okuduğunuz yazı Günün Yazısı olarak seçilmiştir.
![VAZGEÇMEK](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/71607.jpg)
Etrafını süzdü.
Sultan Ahmet Camisinin avlusu ve çevre bahçesi gelip giden insanlar ile bir hengâme içerisindeydi. Bu gün günlerden Cuma idi...
Kadın özellikle bu günü seçmişti. Kalabalık olsun istiyordu. Kalabalığın arasına karışıp kendi varlığının görünmemesini, kendisinin dahi katlanamadığı bu duruma başkalarının tanık olmasını istemiyordu.
Ezan okunuyordu. Yanık içli bir ses göğe doğru yükselmeye, oradan da tüm İstanbul’un gözle görünmeyen kenar köşesine ulaşmaya başladı.
Güneş yükselmiş en uç noktasında kâinatın tüm varlıklarına bolca nimetlerini sunuyordu. Börtü böcek ne varsa etrafta, üzerlerine düşen uyuşukluktan kurtulmak istercesine esnemeye başladı.
Kadının karşı sırasında duran papatya çiçeklerinin üzerinde uçuşan kelebekler, narin kanatlarını çırparak o günkü azıklarının arayışına çoktan düşmüşlerdi.
Etrafta Cuma namazına yetişmek için koşuşturan esnaf tipli adamlar, abdestlerini almak için şimdiden kollarını sıvayama başlayarak caminin avlusuna doğru seğirtiyorlardı.
Kadın; kucağındaki ki mavi renk battaniyesine sarılı olan, henüz kırkı çıkmamış bebeğine sarılıp mırıldandı.
_ Allah’ım okunan ezanların hürmetine, sen bana yardım et yarabbi.
***
Yüzüne inen tokadın etkisiyle aniden gözlerinin önünde şimşekler çaktı. Başı döndü. Sendeledi. Düşmemek için konsolun yanında duran etajere tutundu. Eli gayri ihtiyari karnına doğru yöneldi. Yüzüne yediği bu şamar sanki kendisine değil de, karnında henüz şekillenmemiş olan minik et parçasına atılmıştı.
O an; aklına gelen ikinci şey ise, gözlerinin önünde canlanıverdi. Bir daha hiç yaşayamayacakları anları, önce özlemiyle sonrasında ise nefretiyle geçit töreni yapmaya başladı gözlerinin önünde.
O gün Beyoğlu’nda ki ünlü Saray muhallebicisinde buluştuklarında, önce elleri ardından dudakları buluşmuştu. Bu nedenledir ki en kuytu yerdeki masalardan birinde oturmaları. Herkesten ırak kalan bu kuytu masada, muhallebilerini kaşıklarken doyamazlardı birbirlerini öpmeye koklamaya.
Yasak aşklarını günahkâr mabetlerine taşıyıp, kendilerini zor atarlardı holün soğuk taşlarına. Ardından soluklarının son demini, yatağın beyaz çarşafları arasında kaybedip kendilerinden geçerlerdi.
Önce Adnan çıkardı mabetten. Yetişmesi gereken son tren Haydarpaşa garında haykırdığında ucuucuna kendini atardı peronun karanlık alanına. Nefes nefese kalırdı. Önce yüzündeki, ardından bedenindeki sevişmelerinin tüm izleri silebilmek adına anlını koyardı kompartımanın soğuk camına. Bu da yetmez açardı camını. Esen sert rüzgâra karşı yüzü önce ferahlar sonra da buz gibi olurdu. Aldırış etmezdi. Havsalasında, her an riyakâr yüzüne taktığı o maskeyi düşünür. Az da olsa karısı Nermin’e karşı yaptığı haksızlığın ezikliği, vicdanını ele geçirmeye çalışırdı.
Günahkâr mabedin loş odasında, demir karyolada öylece yatan Beyza’nın hülyalı bakışları yarı uyur vaziyette takılı kalmıştır pencerenin pervazına. Bu gelip gitmelerin ardından yorgun düşen bedeni, bir taraftan aşkın iksiriyle sarhoş haldeyken, diğer yandan tüm bedenini ve ruhunu kıskançlığın o tarif edilemez çarkı sarmış durumdadır.
Bir keresinde dayanamayıp, merakına yenik düşüp Nermin’in gittiği kuaför salonuna ayak attığı an dünyanın etrafında siyah bir çember halinde döndüğünü hissetmişti. Nermin’in o duru ve saf temiz yüzü, gece kâbuslarında onu yatağından uyandırıyordu. Yatağında oturup sırılsıklam olmuş bedenini teskin etmeye çalışıyorken ardı sıra düşünceleri birbirini kovalıyordu. Kıskançlık hissi içini bir kurt gibi kemiriyor, tuhaf sorularına veremediği cevaplar sabahı sabah etmesine neden oluyordu.
***
Adnan ile aynı işyerinde çalışıyorlardı. Geniş bir salonu olan avukatlık bürosunun en dipteki camım önündeki masa Beyza’ya aitti. Avukat Rahmi Bey Adnan ile çalışma arkadaşlarını tanıştırırken bürodaki diğer kızların Adnan’a nasıl baktıkları Beyza’nın gözünden kaçmamıştı.
O gün ben sana âşık oldum demişti daha sonraki günlerde Beyza.
Yüzünde parmaklarını gezdirirken gözlerinin üzerinde bir an durur; işte bu ela gözlerin beni sana çekti derdi.
Devamında Adnan’ın bir heykel kadar yakışıklı yüzünde en ilgi çekici uzvu olan dudaklarını doyasıya öperdi.
***
Beyza yanına yaklaşan küçük kız çocuğunun sesi ile irkildi. Yüzü gözü kir içinde pejmürde bir halde olan çocuk elindeki karanfilleri Beyza’ya uzatıp alır mısın abla diye seslendi. Beyza yorgun bir baş hareketi ile çocuğu yanından uzaklaştırdı. Kucağında uyuyan minik bebeğine biraz daha sıkı sarıldı. Etrafında bihaber, görmeden duymadan oracıkta saatlerdir oturuyordu.
O günkü güne aklı kaydı. Acıyla yüzünü buruşturdu.
***
Son zamanlarda mide bulantısı artınca, korku ve heyecanın birbirine karıştığı bir duygunun etkisiyle doktorun muayenesinde soluğu almıştı. Kalın gözlüklerinin ardından hanımefendi üç haftalık hamilesiniz gözünüz aydın diyen doktora, sadece kuru bir teşekkür ile cevap verebilmişti.
Bir hafta boyunca bu haberi Adnan’dan saklayıp; aydınlık bir günün perdeleri çekilmiş karanlık bir odasında, Adnan yanında nefes nefese yatar halde iken ağzından cümleler dökülüvermişti.
Saniyeler öncesinde yaşanan o çılgın dakikalar, anında buz gibi eriyip boğazlarına kadar dayandığı anda Beyza boğulmak üzereydi. Adnan öncesinde şaşkınlığından sıyrılıp aldırırsın deyivermiş, Beyza’nın dudaklarından dökülen hayır cevabının karşılığında delirmiş bir halde kadını sarsmaya başlamıştı.
Öldürürcesine.
Nerdeyse gizli aşk mabetleri bir cinayet mahalline dönüşüverecekti.
***
Akşam olmak üzereydi. Sultan Ahmet Camisinin arşa yükselen minarelerindeki martılar hızla kanat çırparak uzaklaşmaya başladılar.
Yapamayacağım diye düşündü.
Bebeğini cami avlusuna bırakıp giderken battaniyesinin arasına sıkıştıracağı notu, küçük bir kâğıda yazıp önceden hazırlamıştı. Beyaz kâğıdın üzerinde yazılı kelimeleri gözleri taradı.
Düşündü.
Adnan’ı o günkü kavgalarından sonra bir daha hiç görmemişti. İş yerinden ayrılmış, duyduğu kadarıyla Samatya civarında ki bir yere taşınmıştı.
Omuzlarını silkti.
Adnan onun için tamamen ölmüştü. Kaçmasına gerek yok diye düşündü.
Bu minik bebek kendisindi. Onun canından bir parçaydı. Bu kaderi o seçmemişti. Bu onun yaptığı bir günahtı. Oğlunun üzerine tüm bunları yıkamazdı.
Elindeki kâğıdı buruşturup attı. Bebeğini göğsüne yasladı sıkıca.
Ümraniye’de ki kadın sığınma evinden bahsetmişti arkadaşı.
İçi ürperdi.
Bu sefer umuduyla birlikte... Yolun karşısına yöneldi koşar adımlarla.
Akşam ezanı okunmaya başlamıştı.
Tüm İstanbul un semalarında...
SEVİLAY DİLBER
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/117061.gif)
Evet bu yazınızı okurken gittim geldim...Oysa her gün şahit olduğu ve yaşadığım dramların içinde bilmediğim bir nokta idi..Şimdi cami duvarlarının dibine birakılma pek azaldı..Evet Kadın sığınma evlerinde ne dramlar yaşanıyor bir bilinse..Neden hep anne ile çocuk acısını cekip bedelini ödüyor peki..Nesepsiz bir çocuk ve tertemiz bedenini teslim ettiği kişi tarafından lekeli bir alın..Adamı samatyada bulmak gerekir bence..Kadının yüceliğini küçültmenin bedelini oda ödemesi lazım..Bu yüzden Medeni Kanunun tanıma hükmüne karşıyım ben...Anneler anneler... Sevgili yazarım..Bende duygularımı yazdım işte ..Yazınızın çıktısını alıp Sosyal Hizmetlerde görev yapan Psikolojik danışmanlara okuyacağım .. Kaleminize sağlık....Sayfılar sunarım.
![SEVİLAY DİLBER](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/76095.gif)
SEVİLAY DİLBER
saygılar..
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/17223.gif)
Sevgili Sevilay, özellikle yazıda zaman içindeki gelgitlerde ne kadar başarılı olduğunuzu söylemeye kelimeler yetmez.
Gerçekten hayran olunacak bir yetenek var sizde.
Tebrik ederim..
Bu arada iyi ki bebeği bırakmadı :))) Yüreğime oturacakdı:)
Sevgilerimle
![SEVİLAY DİLBER](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/76095.gif)
SEVİLAY DİLBER
hayat gelgitlerden ibaret değilmi...
güzel yürekten yazdığınız yorumunuz için binlerce teşekkürler...
tüm sevgi ve saygılarımla...
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/12083.gif)
toplumda var böyle kadın tipleri ,birgüzel yatarlar ,hamile de kalırlar ,ama düşünmezler ,demorolize olmuş konular artık hergün tv köşelerindeki ezik tipler ,biraz matematik biraz akıl diyorum ben
![lacivertiğnedenlik](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/12083.gif)
lacivertiğnedenlik
![SEVİLAY DİLBER](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/76095.gif)
SEVİLAY DİLBER
İNSANLAR YAŞADIKLARIYLA KALIRLAR...
GÜZEL YORUMUNUZ İÇİN TEŞEKKÜR EDERİM.
SEVGİLERİMLE.....
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/12201.gif)
Ölçüsünü bilemediğimiz sınırsız kopuşların geride bıraktığı hüzün tuzlarını götürünce rüzgâr uzaklara, tozuna yüz sürdüğümüz anıların göğsünde kendimize dönecek bir yön ararız. Bulutlar geçer üstümüzden yalnız kaldığımızda, her mevsimin ağusu ayrıdır ve biz en çok gecelerin uzun geçtiği hüzzam düşünüşlerin perdelerini anılar titrettikçe ağlarız.
Kutladım yürekten...
![SEVİLAY DİLBER](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/76095.gif)
SEVİLAY DİLBER
güzel yorumunuz için teşekkür ediyorum..
saygılar..
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/43113.gif)
Elindeki kağıdı buruşturup attı. Bebeğini göğsüne yasladı sıkıca.
Ümraniyede ki kadın sığınma evinden bağsetmişti arkadaşı.
Allah korkusu ve merhametli olan insanin cesaretide var herseyi tek basina gögüsleyebilecek kadar.
Cok güzeldi etkileyici bir öykü.
Yüreginize saglik ve tebrikler
Sevgilerimle
![SEVİLAY DİLBER](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/76095.gif)
SEVİLAY DİLBER
hiçbitmez insanoğlunun öyküsü...
allah kimseyi tyzaklara düşürmesin..
tüm sevgilerimle..
![SEVİLAY DİLBER](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/76095.gif)
SEVİLAY DİLBER
dilekleriniz için...
sağolun...
sevgi ve saygılarımla...
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/18946.gif)
çok üzgünüm bu güzel yazıyı kaçırmışım....ama kutlamasına yetiştim....yazı layık olduğu yerde farklı bir kalem....okuyucuda iz bırakıyor...saygılar
![SEVİLAY DİLBER](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/76095.gif)
SEVİLAY DİLBER
güzel yorumunuz için..
selam ve hürmetler efendim...
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/58616.gif)
Düşündüren, insanın içini burkan bir konusu vardı, tabi bu duyguları hissettirende kalemin ustalığıydı.
Tebrik ederim.
![SEVİLAY DİLBER](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/76095.gif)
SEVİLAY DİLBER
saygı ve sevgilerimle...
![SEVİLAY DİLBER](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/76095.gif)
SEVİLAY DİLBER
çok teşekkür ederim hemşerim...
saygı ve hürmetlerimle beraber...
![SEVİLAY DİLBER](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/76095.gif)
SEVİLAY DİLBER
sevgilerimle beraber...
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/56982.gif)
Yasak aşkın, sonunda sıkıntı ve ızdırabını tek başına kadının çektiğini gözler önüne seren bir yazı.
Anlatımınız akıcı, okuyucuyu çekiyor, tebrikler, sevgi ve selamlarımla.
![SEVİLAY DİLBER](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/76095.gif)
SEVİLAY DİLBER
güzel yorumunuz için...
sevgilerimle...
![SEVİLAY DİLBER](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/76095.gif)
SEVİLAY DİLBER
tüm sevgilerimle selamlar...
![SEVİLAY DİLBER](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/76095.gif)
SEVİLAY DİLBER
sevgi ve saygılarımla beraber........
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/56827.gif)
bir öykücünün sayfasında olmak ne güzel şey.
Hiç bir şey bu kadar mutlu edemez beni.
Hiç bir şey bir öyküdeki sıcaklığı ve mutluluğu veremez bana.
kutsal kitaptan sonra, insanı en iyi en güzel anlatan şeydir öykü.
Sağolun, sağolun, sağolun Sevilay hanım.
Saygıyla kalın...
![SEVİLAY DİLBER](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/76095.gif)
SEVİLAY DİLBER
sizinle aynı fikirdeyim..
öykü hayatın özsuyu...
insanın içinden varolup gelen derin bir ırmak..
saydı ve sevgilerimle...
nice öylülere..
hep birlikte..
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/42277.gif)
Öyküdeki kahramanımız, hayatın içinden birileriydi/ yaşanmış ve yaşanmaya halen devam eden olaylar zinciri...
Yasak aşktaki, erkek ve kadının durumunu gözler önüne seren gerçek... Aşk iki kişiyle yaşanırken, sorumluluğun tek tarafta kalması ne kadar acı. Sevgili yazarımız yazısıyla toplumun çarpık yönünü güzel anlatmış.
Ve annenin ne kadar cefakar bir varlık olduğunu. Peki baba nerede? Aşk yaşarken iyi, peki ya çocuğun suçu ne? O çocuk nasıl bir sevgiyle yetişip topluma ne verecek? Ne aldıysa onu...Hiç bir şey; kocaman bir hiççç!!!!
Tebrik ederim... sevgimle...
![SEVİLAY DİLBER](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/76095.gif)
SEVİLAY DİLBER
sevgilerimle....
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/59220.gif)
Gazetelerin 3. sayfalarında buna benzer olaylar yer almıyor mu? Nice Adnanlar var bırakıp ardına bakmadan kaçan, nice Beyzalar yasak aşkın meyvesiyle tek başına bırakılan...
Yüreğinize sağlık...Sevgiyle kalın
![SEVİLAY DİLBER](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/76095.gif)
SEVİLAY DİLBER
güzel yorumunuz için...
bencede mavideydi sevgi...
sevgilerimle...
![SEVİLAY DİLBER](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/76095.gif)
SEVİLAY DİLBER
SEVGİ VE SELAMLARIMLA....
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/28708.gif)
Anlatımdaki sadelik yazıya ilk adımı kolaylaştıran etken
ki seçilen konu ve işlenişi ile yine sizden yine zengin...
tebrikler...
![SEVİLAY DİLBER](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/76095.gif)
SEVİLAY DİLBER
MAVİ GÖZYAŞI.
BİLİYORMUSUNUZ MAVİ RENK TUTUKUNUYUM BEN......
TÜM SEVGİLERİM SİZE.....
MAV. MAVİ.......
![SEVİLAY DİLBER](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/76095.gif)
SEVİLAY DİLBER
HİKAYEDE ANLATILAN TAMAMEN KURGU...
YANLIZ HAYATIN BİRER PARÇASI BUNLAR..
YAŞANILAN GERÇEKLER....
GÜZEL SÖZLERİNİZ İÇİN SAĞOLUN....
SEVGİLERİMLE.....