MEMLEKET MANZARASI…

Son zamanlarda memleket manzarası gerçekten hiç hoş değil…
Kavga, şiddet, istismar, istenmeyen her şey var…
Peki, niye var hiç düşündük mü?
Ben biraz düşündüm çıkardığım ilk şey,
Uzlaşma kültürümüzün olmaması…
Uzlaşma kültürümüz olsaydı sanırım bu kadar kavga bu kadar şiddet olmazdı…
Her şeye itiraz etmekle;
Güçlendiğimizi,
Kişiliğimizi ortaya koyduğumuzu zannederiz...
Oysa durum hiç de öyle değildir.
Her şeye karşı olmak,
Sadece “Benim yaptığım doğrudur”,
Ya da “Biz neylersek güzel eyleriz.”
Düşüncesi kişilik zafiyetidir...
Her fikrin, her oluşumun eksisi ve artısı vardır.
Uzlaşma kültürü ise
İşte tam bu eşikte ortaya çıkar.
Bardağın dolu tarafına da bakmak,
Haklıya hakkını teslim etmek,
Gerçek olgunluk ve sahici güçtür.
Ama bizde muhalefet yanlış algılanır.
Aileye itiraz etmek,
Öğretmene karşı çıkmak,
Diğer partiye çamur atmak,
Kısaca otoriteye başkaldırmak,
Devrim zannedilir.
Buda erk sahiplerinin vurdumduymazlıklarında,
Daha güçlenir…
Küçücük bir ilçede bile uzlaşamıyorsak,
Büyük bir sorunumuz var demektir…
Özellikle dediğim dedik yöneticiler,
Hatta seçilmişler bu konuda duyarsız davranamazlar…
Oysa siyahla beyaz asgari müşterekte buluşabilirse,
Ortaya gri çıkar.
Bütün mesele
“Gri”ye ön yargıyla bakmamaktır.
Sağlıklı kişilik yapısında,
Dinlemek, ilgilenmek, algılamak
Ve en önemlisi de
Empati kurmak vardır...
Bu yapılabilirse eğer;
İçinde yaşadığımız bu toplumda;
Kesin çizgilerle ayrılmak,
Kavga etmek,
Saflara bölünüp, birbirimizi kanatmak,
Çok uzaklarda kalacaktır.