Iyisiyle kötüsüyle acisi tatlisiyla bir koca yili daha geride biraktik neler kaybettik neler kazandik bu yil icinde artilariyla eksileriyle bitti. Her sey o kadar hizli geciyor herseyi o kadar cabuk tüketiyoruz ki deger bilmez olduk artik teknoloji bizlere her gecen gün yeni imkanlar sunarken acaba neleri alip götürüyor bizden söyle eskiye cok degil bir kac sene önceye gidersek bunu daha iyi anlariz sanirim. Bir zamanlar bilgisayarlarin olmadigi olsada bu kadar yaygin olmadigi zamanlar mektuplasmanin tadini hangimiz yasamadik ki kac asik sevdiginden mektup beklerken postaci yolu gözlemedi ki, simdi ise mesajlar e postalar postacinin elinden alinip heyecanla acilan zarfin tadini verebilir mi ? Zarfi acinca özenle yazilmis satirlari okumanin heyecanini ekrandan alabilirmiyiz ? bir solukta okunan mektubu koklarken duydugumuz heyecani ekrani koklayarak hissedebilirmiyiz,? Cogunuzun buna HAYIR dedigini duyar gibiyim ama yinede mektup yazmaz olduk ne yazik ki...........simdi ki cocuklar cok sansli diye düsünenlerden misiniz ? Bence simdiki cocuklar hicte sansli degil aksine cok sanssiz güleceksiniz belkide bu söyledigime ama söyle bir düsünün isterseniz.......Nerde o sokak aralarinda oynayan mutlu cocuklar eve cagiran annelerin sesleri nerde ? Eve gitmekten üsenen oyun yarim kalacak diye eve gitmek yerine en yakin komsu teyzenin kapisini calip bir bardak su isteyen cocuklar nerde,?? gec saatlere kadar sokaklarda eksilmezdi cocuk cigliklari anneler kapi önlerini yikayip aksam sefalarinin kokulari icinde sohbete dalardi cocuklarda daha fazla oynamanin tadini cikarirlardi bu sayede,,, düse kalka büyüdük dizlerimizden dirseklerimizden yaralarimiz eksik olmazdi ama mutluyduk ,Simdi cocuklarin dizleri dirsekleri yara olmuyor belki ama acaba mutlular mi? Ellerinde daha cok olanak var belkide daha fazla mutlu olmalari gerek degil mi ? KImbilir bu olanaklar her gecen gün artarak girecek hayatimiza ne yazik ki olanaklar arttikca birbirimizden daha cok uzaklasacak birbirimize daha cok yabancilasacagiz ne yazik ki ,,,,,,,,,,,,,
Durum böyleyken elimizden hic bir sey gelmiyor kapilip gidiyoruz sürükleniyoruz teknoloji denilen asrin hastaliginin pesinden malesef yapacak bir sey yok her gecen gün artan bir hastalik gibi isliyor hücrelerimize teknoloji denen kanser,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
Günümüzde yok olan degerlere sahip cikilmasi dilegiyle herkese saglik huzur mutluluk ask sevgi saygi hosgörü cercevesinde daha nice yillar dilerim .Yüreklerinizden sevgi eksik olmasin ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,FUNDA ÖZEKEN