................................................................................09.09.2003

Bir kız sevdim mavi gözlü güler yüzlü...

İnanmıştım onunda beni ama sadece beni sevdiğine.

Meğer yanılmış kanmış ve bağlanmıştım o anki sıkı duygularıma.

Oysa ellerini uzatıp duruyormuş gözlerinin her değdiğine.

Önce bir rüya sonra bir kabus olup çöküverdi uykularıma.

Asla inanmazdım o aşktan sonra başka bir aşkı bulacağıma

ve o saf mutluluktan sonra başka bir mutluluğa ulaşacağıma.

Ama bu asî ve aksi kalp ateşimin ancak başka bir aşka erişince söneceğini hissedince;

haz ve neş’e yağmurlarıyla ıslandı ruhum,kanatlandı kalbim,kamçılandı tanrısal sözlerim

ve kamaşıverdi soluk,donuk ve ıslak,buğulu,ışığı sönük,elem dolu,ecele dönük gözlerim;

titreyerek parıldayan,berrak etrafına sevgi yayan siyah inci tanesi gözlerini görünce.

Ahh!..Şimdi her dakika azap dolu bir umutla kahroluyor ve istemeden hayatımı sürdürüyorum.

Ölüm ile yaşam arasındaki o yolu kat ettim ama hala o son ince çizginin üstünde yürüyorum.

Ve ben böyle ölüme ramak kala yani son bir adım, son bir soluk kala,aniden geri dönüyorum.

Ve bu ölüme dönük,sönük,yaş dolu gözlerimle kurtarıcı bir melek gibi karşımda sizi görüyorum.

Böylesine bıkmışken,yorgun düşmüşken yaşamaktan n’olur duygu ve düşüncelerinizi artık döküveriniz bir sayfaya.

Çünkü su gibi akıp gidecek yedi kısa günden sonra uçacağım; bu hazzı yitmiş ışığı sönmüş hayattan