Yine kar yağıyor dışarıda. Her taraf bembeyaz. Gelinliğinin içinde dans ediyor tabiat ana. Öyle şen şakrak ki ; şarkılar mırıldanıyor bir taraftan. Güneş, utangaç bakıyor, gizliyor kendini diğer zamanlara inat.

Üşüyorum! Sensizliğe bu üşümem. Sanki; yanımda olsan, üşümem geçecek. Sıkı sıkıya tuttuğum ellerin bana güç verecek, ısıtacak üşüyen yüreğimi. Saatlerce yürüyeceğiz seninle, belki de hiç konuşmadan… Masalsı bir mekanda; masal kahramanım sen ve ben. Belki bir yere ulaşamayacağız yolun sonunda… Ne şato çıkacak karşımıza, ne de saray…

Yüreklerimizden yayılan nağmelerin eşliğinde, bizim için cennet sayılacak bir köşe bulacağız.Ama yine üşüyeceğim, hatta titreyeceğim. Sana sokulacağım;senden medet umarak,vücudunun sıcaklığı ile bütünleşerek…Biliyorum,esirgemeyeceksin kendini benden,hiçbir zaman esirgemediğin gibi.Sarılacaksın bana sıkıca,dışarıdaki ayaza inat üzerimdeki mantomdan daha fazla ısıtacağına inanıyorum.Bir de ikimizin yüreğini,kar yağarken, hayallerimiz ısıtacak…

Bir kurt uluması duyulacak sessizlikte.Ulumayla birlikte korkunun ölümcül nefesini üzerimizde hissetsek bile öyle inanıyorum ki; vahşi hayvanlar dokunmaya kıyamayacaklar bize… Aşkımızın yüceliği ve asaleti karşısında; onlar da, saygıyla eğilip, geçip gidecekler yanımızdan.

Nihayetinde;koca bir gün bitecek. Senin gözlerinde hüzün, aynısı bende de olacak.Bak yine kar yağmaya başladı,lapa lapa…Her taraf,tertemiz;mis gibi. Temiz olmanın insanın içerinde bıraktığı estetik güzelliği hatırlatıyor bana.

Hava, karardı kararacak… Herkes evine… Bu kadar hayal yeter! Yarın sabah, aynı saatte ve aynı noktada buluşmak dileğiyle aşkım. Hayalde olsa güzeldi seninle birlikte bir gün geçirmek.

Hoşça kal, kardan adamım, zeytin gözlüm, havuç burunlum. Sakın hasretimden erime.
Şimdilik, hoşça kal.

Rüyalarında hep beni gör ve hayal et.Tamam mı,aşkım,kardan adamım?