Taşan sular boğuyor damlalarını, kıyamazken damlalar bulutlarını terketmeye. özlenen bi yaşantının gölgesi altında eziliyor onca duygu. geri gelmeyecek bir sürü saatler kollarını dolduran ve o saniyelerin ağırlığı ağırtan ruhunu. beklerken birşeyler zamandan, hep ters döner yüzünü.



hıçkırıkların boğazına düğümlendiği andır, kabullenebilmek bişeyleri. ağlayamamaktır sevdiğin için gecelerce aşk...yaşayabilmek belkide karşılık beklemeden sevgi...alışkanlığındır karşılığını beklemeden yaptığın fedakarlık-lar-. kırmaktan korkmaktır en haklı olduğunu hissettiğin yerlerde susmak. onca güzelliğin içinde, en güzelini aramamaya yeltenmemektir, kabullenmektir, kör olmaktır, duymamaktır, herşeydir; aşk, koca bir hiçliğin içinde.



kelimelere dökebildiğin kadar derler ya aşk için, koca bi yalan bu ! içindeki coşkuyu anlatamamaktır, kimi zamansa yastığı kafana bastırıp hıçkırıklara boğulmaktır aşk ! sessiz yaşanır, sessiz biter yüce gönüllerde. bitmez belkide yaşamayı bilene...