"Aylardır kuraklık çeken bir belde de;
halk toplanıp, yağmur duâsı için Şeyh’in kapısına varmışlar...

Şeyh bunları dinledikten sonra; yârın öğleyin ahanda şu tepedeki
ulu çınarın altında toplanın demiş…
Ertesi gün öğleyin herkes Şeyh’in buyurduğu yerde toplanmışlar.
Şeyh: Ey ahâli! Siz benim duâmla yağmur yağdırabileceğime inanıyormusunuz? deyince…
Ahâli hep bir ağız dan; eveeet! Diye bağırmışlar…
Şeyh: Bre vicdanına tükürdüğümün sahtekârları, niye o zaman birtekiniz bile şemsiyesini getirmedi? Demiş…"

Bu kıssayı ilk okuduğumda aklıma gelen; (iyi niyet sahiplerini tenzihen)
Bâzı insanlarımızın; İslâm’ın son din, HZ. Muhammed’in son Peygamber olduğunu bildikleri halde... Günümüzde yok ben peygamberim, yok ben gelecekten haber verebilecek antenlere sahip şeyhim, falcıyım vs. diyen sahtekârların yanında, çevresinde toplananlar ve sonunda aldatıldık...! Diye feryad edenler oldu...
Onlar da herhalde bunlara inandıkları için değil de, şemsiyesiz yağmur duâsına gidenler gibi, ya tutarsa hesabı...Birazda öyle istedikleri ve benzer düşünceleri paylaştıkları için diye düşündüm... Sizce de öyle değilmi?

kurmayoğlu
[email protected]