Bayram sabahı pembe fistanıyla beyaz fiyonklu ayakkabısının minik bedeninde nasıl duracağı hayaliyle uykunun kollarında sallanan küçük kızın, bahçede bağlı kınalı kuzunun başına geleceklerden elbette haberi yoktu.

O yıllarda çoğumuz çok erken öğrenmiştik hayat derslerini. Üstelik televizyon henüz her evde yoktu. Radyo ise müzik ve arkası yarın piyesleri demekti.

Dün haberlerde bayram manzaralarını dinlerken ister istemez çocukluğum geldi aklıma. Sadece kendi dünyalarımızla sınırlıydı bildiklerimiz gördüklerimiz. Yaşamın ağır yükü omuzlarımızı zorlasa da yapacak hiçbir şeyin olmadığını da sezerdik.

Şimdiyse dünya gözlerimizin önünde sereserpe uzanıyor. Ülkede olan her olay anında ulaşıyor bize.

Yaşamın çılgınlıklarının güncel bir panoramasını izledim dün akşam.

Sahibinin elinden kaçan bir boğa ne etse de nerelere gitse de yakalanıyor sonunda. Kadim soyunun kaderini kabullenmekten başka çaresi yoktu ki. Boynu bükük biniyor onu ölüme götürecek kamyona. Ben onun başına gelecekleri bildiğini biliyorum. İçime öylesine bir hüzün çöküyor ki. Kime neye isyan edeceğimizi bilmeden evrende sevgisiz bir boşlukta asılı kalıyoruz, boğa ile ikimiz.

Ah sevgili boğa! Bir zamanlar genç kızların da , bir şafak vakti kurban edildiğini bilseydin, acaba yüreğine su serpilir miydi?

Özgürlüğe susayan bu boğanın çılgınca kaçışı gibi, bir polis cinnet geçirip arkadaşlarını silahıyla vurmaya başlıyor. Bayramda izinli olamayacağını öğrenince yapıyor bunu. Boğa da , polis de neye kime isyan edeceğini bilmeden savruluyorlar çaresizliğin sıkılmışlığında.

Emniyet müdürü, ‘’bir buhran geçiriyordu demek ki arkadaşımız ‘’ diye açıklama yapıyor.

Buhran…olayın vehmini hafifletiyor mu? Evet, çünkü kişisel olunca bu vahşet, sistem aklanıyor. Öyle ya, yaşadığımız toplum sütten ak, peynirden pak. Kimse suçu topluma yükleyemez.

Küçük kız oturup dua etmeli, çağdaş yaşam onu kurban etmekten kurtardı diye. Ama niye sevinemiyor küçük kız? Niye gözleri yaşlı akşama kadar? Pembe entarisiyle beyaz fiyonklu ayakkabılarının üzerindeki kan lekeleri bulaşmış. Çın çın öten kahkasına bir çift kara göz gelip oturmuş.

Herkese iyi bayramlar.