İlk günkü gibi devam etmez hayat,bitmeyecek sandığın günler geride kalır,hatırlamazsın bile pahabiçilmez bildiğin anılarını...Aynaya bakarsın ve görürsün zamanın acımasızlığını.Görürsün acıların,yaşanmışlıkların yüzüne yansıttığı kalıcı çizgilerini.Ve dersin ; daha dündü gençliğim,yolun çeyreğinde bile değildim,ne çabuk yarıladım yolu...Dost sandıklarımız düşürmüştür maskelerini yüzünden birer birer,tıpkı dökülen tesbih taneleri gibi...Toz pembe görürsün yolun başında,zennedersin ki hep gökkuşağı renkleri karşılayacak attığın her adımda seni.Siyah nedir sonradan farkedersin,yeni doğan masum yüzler dikkatini çeker;seversin,öpüp koklarsın.Öte yanda,her gün yanından geçtiğin mezarlık çekmez dikkatini,hiç ölmeyeceğim sanarsın.Yol yarılanır, Üstad Cahit Sıtkı gibi anlarsın o zaman,dank eder kafana,istesen de geri sardıramazsın hayatı...

Dünde kalan kırgınlıkları sil hafızandan,
Yaşadığın güzelliklerin mutluluğunu naklet bugününe yine
Bugün de dün olacak yarın,ona göre yaşa
Üzse de seni,o dündü diyeceksin
Bugüne umutla,yarına hevesle başla
Silkin hadi!
Bak güneşe ve gülümse...
Yarıştır ışıltını onunla,
Bil ki istesen,ne gönüller ısıtırsın gülüşünle güneşten çok...


Selim Akgün