Yıllar geçmiştirki içimize hiçbirşey sinmemiştir, sayısız insan tanımışızdır, sevmiş sevilmemiş, sevilmiş sevmemişizdir. Nice aşklar yaşamışızdır gerçek aşkı bulana dek aşk yaşıyorum sandığımız. Tıpkı seni tanıyıp, sevip, sana aşık olana kadar ’’ geçmişte çok aşık oldum ’’ dediğim gibi...

Ardıma dönüp baktım ki hiç aşık olmamışım ben, gördüm ki hiçkimse beni sen gibi ağlarken güldürememiş, öğrendim ki üzüldüğümde kimse gerçek anlamda üzülmemiş, sevindiğimde gerçek anlamda sevinmemiş. Hani bir söz vardır ya yolun yarısını çoktan tükettik diye, meğer boşa geçmiş bunca senem, hiçbirşey tatmamışım ben, hiçbirşey yaşamamış, görmemişim. Bilmemişim aşkın ne olduğunu, tanımamışım KADIN ne demektir. Duymamışım bir annenin kızının yüzünün gülmesi için geleceğini heba ettiğini... Meğer ben ne kadar boş yaşamışım...

Çok geç kalmışım seni tanımakta, seni yaşamakta, AŞK’ı tatmakta. Geç de olsa AŞK ile tanıştırdın beni ve bunu öyle bir zamanda yaptın ki tam da hayattan kopmak, herşeyden vazgeçmek üzereyken... Şimdi senin bana tanıştırdığın ANNE ile beni yaşattığın KADIN ile sımsıkı tutunuyorum hayata. Hep derdim ya sana ’’ bana hiçbir konuda sakın teşekkür etme ’’ diye, bu sefer izninle bu yasağı ben deliyorum ve VARLIĞIN için, bana yaşattıkların için sana can-ı gönülden TEŞEKKÜR EDİYORUM...