- 1302 Okunma
- 5 Yorum
- 0 Beğeni
"Çıt yok, yaz sağanağından başka, akşam vakti"
![](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/67217.jpg)
“ÇIT YOK, YAZ SAĞANAĞINDAN BAŞKA, AKŞAM VAKTİ”
Delicesine yağan yaz yağmurundan başka bir ses duyulmuyordu içeride. Camlara, kiremitlere ve çoktan terk edilmiş köpek kulübesinin turşu tenekelerinden yapılmış çatısına çarpan her damla, yüreğinden bir şeyleri alıp götürüyordu genç kadının…
Bunca fırtınaya, kopan gürültüye rağmen annesinin korku ve endişelerinden habersiz mışıl mışıl uyuyordu kundakta sarılı bebeği. Bilseydi ki annesi böylesine korkulu ve kararsız; kundağını açar, hemen koşardı annesinin yardımına.
Her damlada biraz daha yükseliyordu suyun seviyesi. Tek katlı eski evin dış kapısının altından çoktan sızmaya başlamıştı yağmur suları. Sızmak ne ki; istila orduları gibi kaplıyordu evin her yanını. Salona, mutfağa, yatak odasına…
Ne varsa kapının altına sıkıştırdı genç kadın.
Neyi vardı ki zaten? Bir divan, bir kat yatak, iki yorgan, bir battaniye, birkaç yastık ve minder.
…
Akşam hiç de iyi başlamamıştı. Gerçi hangi akşamı düzgündü ki? Ana yok, baba yok, koca yok…
Kocaya kaçtığından beri anne babası kendine sırt çevirmiş; doğru dürüst bir işi olmayan, kendisine delicesine âşık olduğunu sandığı serseri ruhlu kocası ise evlendikten altı ay sonra sırra kadem basmış; Kader, bebeğiyle baş başa kalmıştı.
Ne bir ses, ne bir nefes…
Bir bebek, bir de kendisi.
…
Zar zor buldukları evin kirasını da ödeyemiyordu aylardır. Kocası evi terk ettiğinden beri konu komşunun yardımıyla geçiniyor, bebeğini ancak doyurabiliyordu. Çalışkan bir kadındı aslında ama kundaktaki bebeğini bırakacak kimsesi de yoktu.
Şaşkındı Kader. Şaşkın olduğu kadar ürkek, bir o kadar da korkak. Nasıl korkmasaydı ki? Daha on beş gün kadar önce, yine bir akşam vakti birden başlayan yaz sağanağı yarım saat içerisinde bütün kasabayı esir almış, birçok evi su basmış, ne yazık ki bir alt sokakta oturan kimsesiz yaşlı teyzeyi bir anda yutmuş ve bu amansız dünyadan koparıvermişti. Çok fazla tanımasa da üzülmüştü. Kendisi gibi o da yalnız bir kadındı çünkü. Ama giden gelmiyordu geri…
Odanın içinde hızla yükselmeye devam ediyordu sular. Dışarı çıkmasına da olanak yoktu. Sel suları önüne kattığını götürüyordu bilinmeyene. İnsanı uçuran fırtınayı söylemeye gerek bile yoktu. Böyle bir havada nasıl dışarı çıkabilirdi? Kendisi çıksa, bebeğini çıkaramazdı. Hastalıktan yeni kurtulmuş bebeğini tekrar hasta edemezdi. Kaderine razı olup evde bekleyecekti yağmurun dinmesini. Başka çaresi yoktu.
Bulduğu ne varsa yatağın üzerine koydu Kader. Yorgan, battaniye, yastık, minder…
Biraz olsun yükselmişti yatak. Bebeğini en yüksek yere yatırdı. Halen uyuyan bebeğine sevgiyle baktı. İç geçirdi. Solgun yanaklarından süzülen birkaç damla yaş odaya dolan sel sularına karıştı.
Ne komşuları ne de başka bir kimse. Ruhu bile duymuyordu kimsenin bu olanları. Duysalar da ne yapabileceklerdi ki zaten. Herkes kendi canının derdindeydi.
…
Bildiği duaları tekrar tekrar okuyup Allah’a yalvarmaktan ve beklemekten başka bir şey gelmiyordu elinden Kader’in.
Melekler gibi uyuyan bebeğinin yüzüne bir daha baktı. Eğildi, tüm benliğiyle kokladı, öptü.
Yavaşça yanına uzandı...
…
Çıt yoktu…
Yaz sağanağından başka…
Vakit akşamdı…
Günay Özdemir
06 Kasım 2010 merSİNop
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/56294_9824795751.jpg)
Günayım... Biliyoruz tanıyoruz seni. Yazdımı güzel yazarsın. Bir dakikalık olayı istersen on sayfa anlatırsın sen...Yazın güzel çok güzelde , yazının resmindeki imzanın farkına vardılarmı acaba okuyanlar ? Allah bilir müziklede ilgilisindir sen...
Sanatın bütün dalları bir ordövr tabağı gibi önünde senin. Allah yardımcın olsun . Başarıların daim olsun. Gözlerinden öpüyorum canım kardaşım benim...
![Günay ÖZDEMİR](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/50290.gif)
Günay ÖZDEMİR
Verdiği yetenekler için Allah'a şükürler olsun. Bir şeyler yapmaya çalışıyorum. Bu aralar çizimlerle uğraştığım için edebiyat defterine fazla vakit ayıramıyorum. Yorumlara cevap bile yazamadım. Herkesten özür diliyorum.
Ayrıca size de geçmiş olsun. Allah acil şifalar versin.
Saygıyla selamlar Mersin'den.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/27505.gif)
uzun süredir göremediğimiz bir kalemden
hüzünlü bir öykü gelmiş
kutlarım efendim
saygılarımla
![Günay ÖZDEMİR](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/50290.gif)
Günay ÖZDEMİR
Selamlar, saygılar Mersin'den.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/42277.gif)
Şu an bizim yüreğimizde de çıt yok yazar arkadaşım. Sanki yazmamışsın da bir sinema salonunda film gösteriyorsun. Ben de izler gibiyim. Çok canlı bir anlatım. Yürek burkan bir hikaye. Kutluyorum. Daha sık yazsanız olmaz mı?
saygımla...
![Günay ÖZDEMİR](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/50290.gif)
Günay ÖZDEMİR
Saygıyla selamlar Mersin'den.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/61149.gif)
Çok etkilendim. Kader gibi biçare olan o kadar insan var ki.. O yağmurun sesini, içerideki yükselişini,kimsesizliğin çaresizliğin okurken hissettirdiniz. Güçlü kaleminizi kutluyorum. Saygı ve selamlarımla..
![Günay ÖZDEMİR](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/50290.gif)
Günay ÖZDEMİR
Kader kendini suyun akışına, "kader"ine bıraktı. Sonucu ne oldu ben de bilmiyorum...
Yorumunuz için çok teşekkür ederim.
Saygıyla selamlar Mersin'den.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/18946.gif)
Çıt yoktu…
Yaz sağanağından başka…
Vakit akşamdı…
karşılaşılan zorluklar ne kadar büyükse bunların üstesinden gelmek o kadar gurur vericidir....sevgili günay......yazın bir yağmur sesi gibi etkileyici ve çok hoştu.....sevgiler
![Günay ÖZDEMİR](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/50290.gif)
Günay ÖZDEMİR
Saygıyla selamlar gönderiyorum Mersin'den.