Kişiliğimin bir bölümünü aldırayım diyorum.Olmayacak biliyorum lakin düşünmeden de edemiyorum.
Yatayım bir ameliyat masasına,ayıklasınlar beni.Sinir damarlarımın tamamını alsınlar mesala.Boşalan yerlerin en az yarısına, duyarsız olmayı koysunlar.Kalan kısmına haksızlığa tahammül etmeyi ve hayır diyebilmeyi koysunlar.Karamsarlığımın tamamını çıkarıp Tıbbi atıklar bölümüne göndersinler
Hassasiyetimin en az yarısını çıkarsınlar.Onun yerine sert davranma protezi koysunlar.
Yağ aldırır gibi nezaketi de aldırayım.Ferahlarım belki biraz.
Rica etme nezaketimin yarısını alsınlar,yerine emretmeyi, yani söz geçirmeyi koysunlar.
Boşaltsınlar damarlarımdan "sıcak kan’larımın" yarısını,boşalan yere "soğukkanlılık" koysunlar.
Dilimi kökünden kessinler,yerine bir papağandan
dilini alıp nakletsinler.
Seni seviyorum..
seni seviyorum..
Seni seviyorum..
sözcüğünü söyleyeyim sevmediklerime bile.
Sonra gururumun yarısını çıkarsınlar,yerine"Duygu sömürüsü"enjekte etsinler
İçimdeki gözyaşı havuzunu kapatsınlar,gözlerimden akan yaşları saklamak zorunda kalmaktan kurtarsınlar"Erkekler ağlamaz"tezini çürütebileyim ve duygusallığın cinsiyetle alakasız olduğunu ispatlayayım.
Yapay kişilikler imalatı yapıp hastanelerin depolarında stoklasınlar.Üretip üretip yerleştirsinler içimize.Hatta organ bağışı gibi olsun bu iş.İyi insanların iyiliklerini,ölümlerinden sonra böbrek,kalp gibi iyilik bekleyen insanlara taksınlar.
Tüm bu düşüncelerim gerçekleşirse işte o zaman bende kendimi, "(A)normal"insanlığımdan kurtulup,herkes gibi Normal insan olabilirim.

Turan Ergün