Koyun Akıllılar

Koyunlar; masum, zararsız hatta insanlara eti sütüyle faydalı yaratıklardır. İtaatkar oldukları için kolay güdülürler ve çok güçlü olmadıkları için manda kadar zor değildir onları zaptetmek. Kendilerince akılları var elbet. Yemek içmek ve çiftleşmek gibi işleri yapabilirler. Birbirlerine çok bağlıdırlar sürü başı uçurumdan atlasa diğerleri gözünü kırpmadan atlar. İnsanlar arasında da bu tip akla sahip çok insansı var, evrim ve tekamül devam ediyor çünkü! İnsanlar arasındaki bu koyun akıllılara “koyum akıllı” da diyebilirsiniz, dilerseniz. İsteğe bağlı…

Bunları da iki grupta incelemek isterim.

-Uydum akıllılar.
-Toplama akıllılar.

Uydum akıllılar: Bunların kendine has akılları yoktur. Özgün akla ihtiyaç duymazlar. Hocası, ideolojik rehberi, şeyhi, ağabeyi türü kişilerin sözlerini sağa sola aktarırlar, papağan gibi aynını tekrar ederler. Hatta bir harfi yanlış nakledene de diklenirler, “doğrusu budur” diye.

Toplama akıllılar: Bunlar çok çalışkandırlar birkaç yüzyıllık filozofların fikirlerini ezberlemişler ve aynen kusarlar. Hazım etme gereği duymazlar. Hatta o eski filozofların üzerine kimsenin çıkamayacağını söylerler. Yani o çağda söylenmiş ve bitmiştir olay. Toplama akıllımız da bunu toplamış ve mesele hallolmuştur.

Dindar olanları bir yığın eski bilgiyle çıkar karşınıza ve çok bilmiştir. Ateist ya da dinsiz olanlar ise çok daha komiktirler eski yüzyıllarda yaşamış olan filozofları adeta kendilerine tanrı edinmiştir. Onlar ne demişse o doğrudur. Üzerine söz söylemek “Ağanın poku üzerine pok sıçmak” türü bir haldir.

Sözün kısası:
Hazmedilmeyen ilim, bilim faydalı olmaz. Ezberle bir yere varılmaz. İçselleştirilmeden olmaz.
Şimdi biz kendi işimize bakalım. Bu koyum akıllıların akıllarını heybelerine koyalım rahvan gitsinler.

Saygılar,

Ahmet Bektaş