Sevgili ben,
Tekrar eden bir gidiş, aynı şeyleri yapmaktan bıkmayan bir kız. Dünya’nın ya da Güneş’in dönüşü gibi sıradan bir şeymiş gibi yapıyor bunu kız. Ne vicdani bir sorumluk taşıyor ne utangaçlık göstergesi, kafasına estikçe istediğini yapıyor. Tıpkı oyuncaklarını yerden yere vurup hiç bir sorumluk hisstetmeyen çocuklar gibi. Ben elimden geleni yaptım, hatta elimden gelmeyecekleri de yaptım. Oysa yalan duvarlarına çarpınca anlıyor insan eylelmlerinin beyhudeliğini. Kazanmak için ne yaptıysam her şey; selin alıp götürdüğü mimari gibi yok olup gitti. Mutlu mu, rahat mı o kız uyurken? Mutludur, rahat olmaması için bir nedeni de yok, yine biri vardır yanında, başka biri kafasında... Zeki müren şarkılarında, şarap kadehinde, yeni içmeye başladığı sigarası ağzında ve tabi umurunda sen yoksun. Diyeceğim Sevgili ben, sen gururu yenip, her şeyi göze alıp "AŞK" diye "YÜREK" diye yola cıkan o kız için canı vermeyi düşünsen de o bunu göremez. Sadakate karşı körlükleri vardır, aşka karşı sağırlığı, sevda sözlerine karşı nefretleri kimse sevmemiş onu . Herkes onu cinsel arzusun nesnesi olarak görürken, sen onu bedeni içerisinde konuşanbilen, düşünebilen, aşık olmaya layık bir insan olarak gördün. Olsun, o sanıyor ki bir daha karşılaşmayacaksınız o sanıyor ki yüzyüze bir daha hiç gelmeyeceksiniz. Ama şunu unutma sevgili ben, bir dahaki yüzyüze gelişininzde, yüzünü cevirecek olan sen olmayacaksın.