Hayata gelişimiz bile bir tesadüf değil mi ? Gözlerimizi açtığımızda başlar hikayemiz. Sahne ve rol arkadaşların hazırdır. Annemizin ve Babamızın tanışmasından başlayan bir kader çizgisi bizi alıp getirir dünya dediğimiz bu garip yere. Burada kurallar vardır.Daha önce yaşayanlardan öğrenirsin kuralları mesela; kimseye çok değer verme derler.Seversin birini dinlemezsin, eh başına gelince, sende arkandan gelenlere aynı şeyi söylersin.Nereden bildin? Diye sorarlar tecrübe dersin.Hiç kimse cevap veremez yaşadıklarımız ve yaşayacaklarımızın kader mi ? yoksa seçim mi ? olduğunu . Ölüm ve yaşam arasındaki çizgi, bir adımdan yada bir nefesten ibaret.Her insan bunu bilir de … çoğu zaman inanmak istemez. Hani övünürüz ya doğadaki en zeki varlık olmakla, biz aslında en zavallı varlığızdır da ! haberimiz yoktur, söyleyin bana hangi canlı öleceğini bile bile yaşar ki ? Bir tek biz insanlar bekleriz ölümü öfkeyle ve korkuyla. Ah deriz vah deriz, geçti gitti diye zehrederiz,de’lerle, da’larla ömrümüzü heba ederiz. Şimdi söyleyin bakalım bana, hiçbir şey düşünmeden gökyüzünde fütursuzca uçan bir kuş mu, yoksa onun aklıyla dalga geçen biz insanlar mı şanslı olan ?