HOŞÇAKAL
Bu şehir sensiz beni derin bir girdaba çekiyordu. Acımasızca sensizliği kulağıma fısıldıyordu.
Sensiz ve nefesim olmadan ölmemeye söz verdim sana. Son demlerimdeyim. Sensiz aldığım
her nefes bana ait değil ve beni boğuyor. Hani kaldırıma bana yazdığın şarkı sözü vardı ya
sevgilim. Bugün oradan, anılarımızın yanından geçtim. O yazılar bile bu insafsız ayrılığa
dayanamayıp silinmiş. O bana senden kalan tek hatıraydı. Merak etme ben bu sefer onları
öyle bir kazıdım ki bu dünyadan ayrılmadan önce ikimizin bir hatırasını bırakarak veda
edeceğim. Belki sen sözleri de yazdığın kaldırımı da unuttun. Ama bu sefer yıldızlarda bana
şahitlik etti. Kaldırıma dökülen gözyaşlarıma onlar da ortak oldular. Yapayalnızdım,
çaresizdim. Bana uzattığın eli tutmayı başaramadığım için yıllardır azap çektim. Hep o eli
tutmanın, kollarının sıcaklığının hayaliyle yaşadım. Bilemezsin sabahları gözyaşlarıyla
uyanmanın ne demek olduğunu… Bilemezsin her hastalandığımda adının dilimden hiç
düşmediğini… Bilemezsin seni nasıl sevdiğimi… Evet sevgilim… Geldik yolun sonuna.
Ölüm sensiz tatsız gelecek. Ama alıştım nefes alırken sen yoktun ve son nefesimde de
olmayacaksın. Bunu da bilemezsin ne kadar acı olduğunun sensiz dönüş biletinin olmadığı bu
yolculuğa çıkmak. HOŞÇA KAL…
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/56121.gif)
gitmek yağmakmıdır sonsuz yolculuklarda ?
hoşçakal da olsa özünde, hoşça kalınmalıdır.
gidişler yakışmaz şaire. aksine inadına kalmak ve yağmur olmak düşer gidene.
kutlarım şair dost, saygı ve selam ile...
tüm yaşamınızın sevdiklerinizle beraber bayram tadında geçmesi dileğiyle iyi bayramlar.