Size benim için çok değerli olan bir şeyden bahsedeceğim. Acaba nedir diye düşünüyor olabilirsiniz.

Her zaman canlı şeyler sevgili olamaz bazen cansız şeyler de sevgili olabilir. Benim eşimden ve çocuklarımdan sonraki sevgilim arabamdır. Her erkek gibi araba kullanmak benim de hayalimdi. Ama memur ailesinde büyüdüğüm için ben büyüyene kadar arabamız olmadı. Bir de rahmetli babamın araba merakı olmaması beni 30 yaşıma gelene kadar arabalardan uzak bırakmıştı. O meşhur sürücü koltuğuna bir türlü oturamamıştım.

İşe girdikten sonra bir gün babama bana araba alır mısın? dedim. O da sen ehliyeti al ben de arabayı alırım dedi. Ben bir hevesle ehliyet sınavlarına girip hemen ehliyetimi aldım. Ama babamın arabayı alması 6 yılı bulmuştu.

İlk arabamı almaya babamla gittim. Bir tanıdık vasıtasıyla hani derler ya dost kazığı diye işte öyle bir şey geldi başımıza. Dost diye bildiğimiz kişi bize 87 model Doğan İstanbul plakalı takla atmış bir arabayı “bu araba güzel” diye aldırdı. Biz de ona güvenip kimseye göstermedik.

Arabayı yani yeni sevgilimi alıp evin önüne getirdiler. Ehliyeti almıştım ama daha trafikte araba kullanmamıştım. Ben arabaya araba bana bakıyordu. Trafiğe çıkmaya korkuyordum. Usta sürücüler biraz da abarttıkları için korkuyordum.

Bir gün eşimle yağmur yağarken servise yetişmeye çalışırken eniştem sen ne yapıyorsun niye bu yağmurda servisle uğraşıyorsun bin arabana git dedi ve bana cesaret verdi. Ben de bindim gittim ve alıştım araba kullanmaya hani derler ya o koltuğa bir kere oturan bir daha kalkamaz. Aynen öyle oldu.

Hatta bir arkadaşımız bir gün eşimle beraberken yenge yeni kuman nasıl diye bir soru sordu. Ben ve eşim hayretler içinde birbirimize baktık. Sonra arkadaş açıkladı senin yeni kuman arabanız dedi. Siz yemeyeceksiniz araba yiyecek sana bakmayacak gece yatağından kalkıp ona bakacak. Elinde olsa arabayı salona kadar bile çıkaracak. Biz birbirimize gülümseyerek bakarken arkadaşın abarttığını düşündüm.

Ondan sonra arabamız ailemizin en önemli parçası oldu. Çok geceler kalkıp yerinde duruyor mu? diye baktım. Onun yağ değiştirme zamanı geldiğinde kesinlikle aksama olmazdı. Yolda giderken ondan gelebilecek en ufak tıkırtıyı kulaklarımız duyuyordu. Başka zaman tepemde davul çalınsa duymazken arabadan gelen en ufak bir tıkırtıyı duyar olmuştum.

Kaza yaptığın zaman serviste kaldığı geceleri uyuyamazsın yada yeni bir araba almak istersen onunla vedalaşman zor olur. Gözlerinin dolduğu bile olur. Yenisi geldiği zaman aileye yeni bir katılmış gibi sevinirsin ona kucak açarsın.

Kısacası artık o da aileden olmuştur. Milli takım Avrupa üçüncüsü olduğu zaman, Fenerbahçe Şampiyonlar Liginde çeyrek finale çıktığı zaman kızım üniversite sınavına girdiğinde, oğlum Anadolu Lisesi sınavına girdiği zaman, babamı kaybettiğim zaman kısaca iyi günde kötü günde her zaman yanımdaydı. En vefakar dost gibiydi.

Bazı dostlar terk ederken o hiçbir zaman beni terk etmedi hep yanımdaydı. Herhalde bu dostluğumuzu da anca ölüm bozacak gibi.. Onun dışında hep yanımızda olacak.