- 1648 Okunma
- 7 Yorum
- 2 Beğeni
Kayıp Notlar 5
Saçın havayı kesen bir yaba gibi yarım daire çizerek, yüzüne kondu.
Akşamdandır, gecedendir bu özgürce salınışları; belki de.
Saçların düşürdü eski bir hilalin paslı parçalarını yerlere.
Bir kıyı gümüşe kıyafetlenip yine kendi üstüne yağdı, karabiber aroması içeriğinde.
Şair de öyle sim yağmuru biçiminde yağan gümüş pullarından dem vurmamış mıydı?
Bir kıyıyı, kıyıdakileri yıldız korları, pulları genze acılık veren bir havayla esir almamış mıydı?
Gözlerine vakıf olamıyorum, tüm referans saçlarının havayı yırtıp usulca yerine oturmasından çıkıyor. Saçların herşeyin ilerisinde, üstünde konuşuyoır akşamın içinde.
Akşamda gizli bir atardamar, kendine fazla oldukça fazla kendine…
Bir atardamar, ama kimse görmüyor akşamın içinde, saçların öylesine pervasız.
Sınav sonunda ölüyorum…
Vuslat neticesi…
….
Bir sağda unuttun beni bir solda.
Isırdığın bir elma.
Yudumladığın su.
Bir öylesine bakış anında.
Birinin senin nerede olduğunu söylemesinin ihtiyaç gibi belirdiği anda.
Bir sen kaldın, ağzında elma dilimi, bir unutuuş havada asılı, hava alabildiğine sen dolu...
Bir kıyı, masada sen-ben.
Sen öylesine uzak ben seni izlerken…
Çocuksun, iyisin…
….
Bir gün yüce ruhlu adam ağladı.
Ordaydım.
Yüce ruh, almadık dedi dünyadan payımızı.
Ağladı, çün dünyanın tüm vefasızlığına karşın, pay edildiğinde “bir şey” olabilen bir yanı da vardı-bence-.
Vefasızlıktan vefa, zahmetten rahmet çıkması için dünyaya bulaşmak gerekiyordu.
Sonunda yorgun fakat muzaffer olmak gibi neticeyi önemsiyorsan, dünyaya bulaşmalıydın.
Dünyadan payımızı almadık, payını alanlar gerçeğe dokundular, demeye mi getirdi ruh?
Tuttuk gerçeği!
Yıkıldı ellerimizde hikaye ve romanlar.
Uzak akşam rüzgarı ovayı doldurdu.
Atlar yorgun, atlar dalgın…
(Yüce ruhun gözyaşlarının nedeni yine de yeterince anlaşılamadı.)
….
Herşeye yağmur yağsa…
Sokağa, caddelere, arabalara çatılara…
Metallerden ses çıkarta çıkarta…
Sesini eskite eskite kiremitlerin…
Belki bir sonraki yılın aynı gününe kadar hiç dinmeden yağsa…
Bir iyice seyrelse betonlar…
Hatta bir iyice yeşerse betonlar, otlar bir iyice sivrilse ağzıyla bir karşı koyuş edasıyla…
Daha bir dayanıklı olsa gül yaprakları, hani fazla yağmurdan.
Bazı otlar çiçekler ölse, toprağa tutunamaz olsa kökleri, yalancı aşıklar gibi; sökülüp gitseler…
Bir iyice görüşümüz keskinleşse, dört işlemini yapsak tüm hayatımızın bir yıl boyu, hep yağmuru dinleyip, yağmur içerek…
Sondan bi önce, güneşin hemen birkaç saniye öncesinde sen çıksan gelsen.
Bir yılın yağmuru saçlarında…
Bir at nedensiz kendini kayalıklardan denize bıraksa…
Bu onmaktır, deliliği bir delilikle aşmaktır.
Olabilse…
(Sen neden şimdi böyle parıl parılsın?)
.
.
.
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/224063_ge085kxkbt.jpg)
"Bir gün yüce ruhlu adam ağladı.
Ordaydım.
Yüce ruh, almadık dedi dünyadan payımızı."
Bu tasvir, serzenişler öyle güzel ki yazı boyunca. İçine dalmak her bir cümlenin ve bir daha çıkmayı istememekti...
Ve mükemmel bir çaresizlik tablosu; rasyonel olmayan belki, ama bireyin iç dünyasında objektif olan bir hissiyat. Oldukça da tanıdık...
O uzak olana, ulaşılmaz olana olan özlem, dedirtiyor işte!
Hani, ağlasam mı, gülsem mi, ruh haliydi...
Hep doyamadan ayrılıyorum "Kayıp Notlar'dan. Neyse ki daha okuyacaklarım var. Ve umuyorum ki gelecekler de olacaktır...
Teşekkürler, saygılar ve selamlar, güzelliğinize.
![deniz_tayanç1](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/26011_77nay64y69.jpg)
deniz_tayanç1
Hayat işte...
Çok saygımla.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/37258.gif)
böyle yazılarla karşılaşmak yüreğimi ferahlattı...dil akıcı, sözcükler özenle seçilmiş , sahiciydi..
Usta bir kalemin kağıt üzerinde bıraktığı izleri sürdüm.
şiirsel bir anlatım..
çok beğendim.
hem de çok..
tebrikler.
![deniz_tayanç1](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/26011_77nay64y69.jpg)
deniz_tayanç1
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/55254_2s883y8b0x.jpg)
“Kayıp notlar” serisi teker, teker incelendiğinde satırlar arasındaki buruk küf kokusu, zayii tarihi olarak en az bir yirmi beş yılı çağrıştırıyor zihnimde. Gelen gideni aratır misali, nostalji skalası henüz yetmişler, yetmiş beşler de. Yada yetmişlerin sonu, seksenlerin başı. Beyaz hala beyaz, sütte leke yok, siyah hala siyah, taş gibi.
Geçen zaman içerisinde meydana gelen kireçlenmeden, kirden, pastan, çözülmeden misli, misli payını almış duygusal muhabbetlere iade-i itibar söz konusu; muhatabına.
Meraklısı için sanki bitpazarına nur yağmış.
Tebrikler, saygılar, selamlar
![deniz_tayanç1](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/26011_77nay64y69.jpg)
deniz_tayanç1
Çünkü süt-beyaz muhabbetlerin temize çekildiği iddiası bile onurdur benim için. Bir de siz söylüyorsanız. Nükteli yazılarınızı bekliyoruz inşallah.
![deniz_tayanç1](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/26011_77nay64y69.jpg)
deniz_tayanç1
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/61149.gif)
Çok beğenerek okudum. Paylaşımınız için teşekkürler. Saygılarımla..
![deniz_tayanç1](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/26011_77nay64y69.jpg)
deniz_tayanç1
Çok teşekkürlerimle.