- 896 Okunma
- 3 Yorum
- 0 Beğeni
GÖZYAŞLARIMLA GELEN MERHABA (SENDEN ÖĞRENDİM VE BEN)
![GÖZYAŞLARIMLA GELEN MERHABA (SENDEN ÖĞRENDİM VE BEN)](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/62364.jpg)
BİRGÜN, BİR ŞARKININ HAYATIMI BAŞTAN AŞAGI DEĞİSTiRECEĞİNİ SÖYLESELER Dİ EĞER ASLA İNANMAZDIM. SENDEN ÖĞRENDIM. Sevgili (FUNDA ARAR).In bu şarkısını dinlediğimde,
Bütün gün ağladım. Hem dinledim hem ağladım. Hani derler ya “gözlerim patladı ağlamaktan” diye. Aynı bu deyime uygun ağladım, ağladım, ağladım. Kana kana , doya doya. Meğer ne kadar çok ihtiyacım varmış ağlamaya , meğer ne kadar çok ihtiyacim varmış içimde birikenleri boşaltmaya. Hiç korkmadan, hiç utanmadan içimi boşaltıncaya kadar ağladım. Tek başına. Hiç bir omuz aramadan, başımı yaslamaya. Sonuçta her insan yalnız değil midir aslında? Her damla gözyaşımda içerimin zehirini akıttım, buzunu çözdüm.
An geldi kendime acıdım, an geldi, hayatıma giren insanlara acıdım, ömrümü verdiğim!!!!.. O kadar çok şeyleri yaşadım ki !, her damla gözyaşımda . O kadar çok şeyleri tarttım, ölçtüm, biçtim ki…Kimilerini akladım gözyaşlarımla kimilerini tamamen yok ettim temizledim hayatımdan, ömrümün çoğunu onlara vermiş olsam bile. Bir daha hatırlamamak üzere, en ufacık bir leke kalmamak üzere, tertemiz ettim yüreğimi….
Ve, biz insanlar ne kadar benciliz ne kadar sevgi yoksuluyuz bunu anladım. Zavallıyız desem daha mı doğru olur acaba ? Sevgisizlikle nelere gebe bırakıyoruz koskoca ömrümüzü. Hepimiz unutmusuz “Tatlı söz yılanı deliğinden çıkarır ” deyimini..Çoğumuz bencilce saklamışız sevgimizi. Vermek istesek te fırsat verilmemiş . Gömdürülmüs yüreğimize. Kalp kırgınlıkları ağır basmış…
Oysa bir tatlı söz, sevgiyle dolu bir bakış, neler yaptırmaz ki insana. Yıllar, belki, saklanan sevgiler, belki de sevgisizlik yada yaşananlar, yada yaşayamadıklarım o kadar katılaştırmış ki beni. Gözyaşlarımla kalbimin yumuşadığını hissettim. Eridi buzlarım. Hep korktum gözyaslarımı göstermekten başkalarına, kimi insanlar silah olarak kullanıldıklarını öğrenmişler gözyaşlarını, belki de ondandı hep saklamalarım. Yastıklara sığınıp ağlamalarım. Oysa ne kadar yanlış bir düşünceymiş…
Gözyaşları acizliği değil bilhassa gücü gösterirmis. Yıllarca, gözyaşlarımı saklamakla sevgisizliğe itilmis olduğumu anladım o gün . Oysa, bir insanin ağlayabilmesi onun insan olduğunu göstermez mi?
O gün insan olduğumu anladım yeniden. Kaskatı kesilmis duygularım yeniden doğdu . Ve ben yeniden, merhaba diyorum hayata., yepyeni bir baslangıçla insan olarak sevgi dolu olarak yeniden merhaba herkese. Doğan güne , Ay’a, yıldızlara , tüm insanlara, Sevenlere , sevmeyenlere Anlayanlara, anlamayanlara, anlaşılanlara anlaşılamayanlara
MERHABA hepinize
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/51355_40ctfcqo41.jpg)
Merhabalar:Az önce okudum inanın çok etkilendim.
Ne kadar güzel yüreğe sahipsiniz.
İçimizde ki sesl anca bu denli güzel dile getirebilirsek işte o an ayakta durduğumuzun ifadesidir.Çok güzel duygular
saygılarımla
kader oyuncusu tarafından 9/3/2010 11:54:38 PM zamanında düzenlenmiştir.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/66579.gif)
merhabalar;
evet efendim ne yazıkki bu tolumsal ve kültrel bir yara olsa gerek.Öyle değilmi ama çocukluğuz erkekler ağlamaz v.b gibi laflarla geçti.2008 de ben bunun böyle olmadığını anladım.Eşimi kanseden kaybettiğim bir 24.mart sabahı idi ağlamaya başladığım.O gün bu gündür ağlanması şeyler hatta bazen duygu yüklü bir şeyde hemen dökülüyor.VE NE GÜZEL SEYMİŞ AĞLAMAK,AĞLAMAK BİR ERDEMMİŞ...
sEGİLERİMLE...
![Berat Bahure](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/61821.gif)