YAŞAMAK DEDİKLERİ




En yakın bildiklerim bile ne kadar uzak durduklarını gördüm dün. En uzak bildiklerimin ne kadar yakın durduklarını anladım. Efkârımdan ne bulursam içtim, boğazıma dek sana battım, ciğerlerimi şişirip haykırdım “ gitme” diye.

Ne yaşadıysak yaz hatırına, gün be gün silineceklerini bilsen de yaz.

Örümcek bağlayana dek sür sefasını dünlerin...

Yaşamak dedikleri; bir kocaman gülümseyiş,
Yaşamak dedikleri; ölü gibi uzanmak, dünyayı umursamadan...
Yaşamak dedikleri; nefes alış verişine sevinmek...

Sen;

Zulmetme ne olur!

Dimdik duruşuna nazar değmesin, güller der bahçende dikensiz, en az on kez düşün aşkı, en çok, düşünmene bile vakit kalmasın.

Sen;

Zulmetme ne olur!

Uçurtmaların gökyüzüne salınıyor, top oynuyor çocukluğun, beş taş köşe kapmaca... Söyle, hiçbiri uykudan uyanmasın.
Bebekler gibi vızıldıyor ruhum. Ne istediğini kimse bilmiyor senden başka, sen, bildiklerini kendinden bile gizliyorsun. Açığa çıkardıkların var ya...
Susma ne olur!

Tükür gırtlağıma dizilmişse söyleyemediklerin, “benden ötesi sana çıkmıyor “ diye mi kırık gururun?

Sen; aşk sarhoşu şaşkın çocuk, bak bir yüzüme, senden gizlisi saklısı yok yüreğimin.

Üç beş lakırdının gazabı bu. Beyninle bakmayı bırak artık, tutun mu yakasından zamanın, yelkovanda akrepte boyun eğsin düşlerine. Bir gör bakalım, saniyeler nasılda saat gibi geliyor o an.

Varsay ki; az gelmişsin gururuna.

Varsay ki; beli bükülmüş sevinçlerin.

Ne ölmekten yanadır içindeki, ne yaşamaktan yana... Ortası yok, ortalıkta kaldı mı, kurtlar kapıyor düşlerini.

Vebalı değilim, sana bulaşmaktan kastım, bu değil inan.

Seçim şansından yoksundur uzuvların, bağırsakların, miden,... Hazmedemediklerin bile hazmedilebilir gelir gün gelir. Safra kesenle dalağın, vazgeçmeye görsün yaşamaktan, dünyayı sersen her birinin önüne, bir tekini bile ikna edemezsin.


TALAN AYŞE KANCA