Arkada bırakılan her kırk kalp
Hüznünü anlatı kendince
Kimi şiir , roman yazdı
Kimide resimler çizdi
Sen beni ansızın bir pazar sabahı terk ettiğinden beri
Ne bir şiir yazdım nede şarkı
Okumadım Ferdi Babadan “Sen Gittini”
Dinlemedim İbrahim Sadri’den “Nan Gibiyi”
Gecenin bir vakti ağlayarak uyanmadım
Seyretmedim yıldızları saatlerce
Dolaşmadım sokaklar da sabahlayana kadar
Hani gitmeyi çok sevdiğimiz sahil var ya
Senden sonrada gittim ama dalmadı gözlerim ufka
Görünce sevgilileri yüreğimde hiç ağrı hissetmedim
Senden sonra hiç yatağa düşmedim
Nasıl bıraktıysan beni öyle devam ettim
Yani küsmedim hayata bırakmadım kendimi boşluğa
Hani sen hep gittiğimiz parkta sallanmamı isterdin ya
İlk defa sallandım o salıncaklarda
Her gün ekmek aldım fırından senin istediğin gibi sıcacık
Sen kızarsın diye koparmadım ucundan
Artık buzdolabının kapağını açık bırakmıyorum inan
Giymiyorum sevmediğin gömlekle, kravatı
Düşünmüyorum bu delice ayrılığı
Dinlemiyorum sol tarafımdan gelen feryatları
Bu aralar gözüme hep toz kaçıyor
Yaşarıyor işte üzüldüğümü düşünme
Sözümü tutuyorum sen gittik den sonra
Ağlamıyorum arkandan
Senin istediğin gibi devam ediyorum hayata
Bu arada çiçeklerine su vermeyi unutmuyorum
Hani açmadığı için üzüldüğün mor menekşe var ya
Senden sonra açtı görsen çok severdin
Bazen dayanamayacakmışım gibi oluyorum
Bari yanına gelememe izin verseydin
Sürseydim yüzümü toprağa
Sen de hissederdin yüreğimdeki yangını
Kızma tamam bu son yazım
Yazmayacağım bir daha
Saklayacağım yüzüğünü boynumda
Ta ki seninle buluşunca Ahrette