Gözlerini görebilmek yerine gökyüzünü seyre dalmak, sanki varlığının orada olduğuna inanmak…

Çarelerim bitti sevdiğim, çarelerim yaşamıyorlar şimdi… Çarelerim ayazda, çarelerim ölü bir bedenin içine sığınmakta…

Sesini duyabilmek için gözlerimi kapayıp, duyduğum her sesi senin sesin sanmak…

Yalnızca unuttum derken, unutmazmış insan… Unutmak için, unutulmayı hak eden bir de yarin olması lazımmış, anladım ki kaderim sensizliğin baş harflerinde ama yüreğim senli günlerin arayışı içinde…

Sana sarılır gibi sarılıyorum yastığıma, gülüşünü görebilmek adına bakıyorum aynaya, tebessümlerimde yaşanır kılmak için seni; her yerde, her gizemin altında seni arıyorum usulca…

Melodilerin ömrü bitiyor sevgili, melodilerin ömrü bitiyor… Kalemlerimin mürekkebinde kalmıyor hâl, ruhum yaşlanıyor…

Gel desem, geleceğine dair söz verir misin? Hiç gitme desem, dönüş biletini yırtıp, ebediyete kadar nefesim olabilir misin?

Yaşam yaşanır değil, güller de soldu artık… Yaşam tahammül edilir değil; saatler durmuş, zaman işlemiyor gibi… Anlar mısın sevgili? Anlayabilir misin?

Seni özlüyorum, seni bekliyorum, seni anıyorum; sensiz yaşayamıyorum…

Yaşam yüzüme gülen değil; beni anlamanı beklemiyorum!

Gözyaşlarını tutsam ellerimle, doğacak güneşi sana vaat etsem… Yeter ki bir an olsun, bir an olsun beni anıp, düşünsen… Seven bir yüreğin çaresizliğinin yankısı bu, yoksa ben konuşmuyorum, dilim lal, yüreğim de tek bir ihtimal…

Zor bile olsa, parmak ucu kadar bile olsa bir ihtimal… Gözlerime baksan aşk yerine, hep beni sevsen sevda yerine. Olsan hep ama hep olsan, ömrümle birlikte.

Sonra gözlerimi senin yanında kapasam yağmurlar yağsa o an aşkımızın ateşinden gökler ağlasa…

Zor bile olsa, parmak ucu kadar bile olsa bir ihtimal olsa… Kahkahalarını duyabilmek için gülüşlerimi ödünç verdim hayata, yalnızca sana adandığım şu anlarda, ne istese veririm ona…

Yeter ki hiç olmasa bile, çok ufak olsa bile bir ihtimal… Gözlerin olsa, sözlerin yetse varlığım ısınsa…

Seni özlüyorum desem, sana sarılsam. Masal değil; rüya değil, gerçek olsa.

Korkuyorum ben artık, her şeyden, hayatın kendisinden, ta kendisinden.

Her şey belki de tek bir nedenin içinde saklı… Alınan aşk olsaydı, sevgiyle yaralar kapanırdı…

Alınan sevgili oldu, bu yaraya merhem bile gerekmiyor, sevgiler bile riya kokuyor her şey seninle başladı, sensizlikle noktalandı…

Korkuyorum ben artık, kendimden, sebep olduğum her şeyden. Açık bir kapı olsa, sana gelebilmem için açılsa bütün yollar. Hiç durmam, koşarım, koşar dururum belki de yıllarca.

Sen olabilmek için, benliğimi satsam; çok değil, belki de tek bir an seninle dolsam ama olsam, sen olsam… Zor bile olsa, hiç olmasa bile ufak bir ihtimal olsa…

Kim bilir, yasak limanların bizimle işi bitmiştir belki de… Kapkara bulutlar güneşe nispet, yaşama merhaba dediler yine… Onlar haklı çıktılar, yüreğim de sana dair tek bir kelime…

‘Seni Seviyorum’ sevilmek için değil; sevmek için seviyorum, hem bitmezcesine, çoğalırcasına çok ama çok seviyorum…

Dilara AKSOY