Anadolu yakasının lüks sayılacak sermtlerinden biri. Bir apartmanın sahibi diye söz ediliyor, ’’Hacı Dayı ’’ lâkaplı birinden. O apartmandaki kiralık dairelere , emlâkçı olarak müşteri götürüyorum. ’’Hacı Dayı’’ yı görmek bu güne kadar kısmet olmadı. Otuz yaşın belki de altında bir oğlu var. Ne zaman gitsem kapıya o çıkıyor. Daire anahtarını ondan alıp müşterilere gösteriyorum. Bir şey çok dikkatimi çekiyor ; daima uykulu gözlerle karşılıyor beni. Geceleri çalışıp gündüzleri uyuyan biri olduğu inancına varıyorum.

Misafirlikte olduğum yakın akrabamın evinde söz yine dinden imandan gidiyor. Gündüzleri erkeklerin zorunlu olmadıkça sokağa çıkmamalarını tembihliyormuş’’Hoca efendi ’’. Sokakta kadınlar, kızlar açık saçık giyinip dolaştıkları için, göz kayarmış, zina olurmuş, günaha girilirmiş. ’’Müşteri götürdüğüm apartmanın sahibi ’’Hacı Dayı’’ nın oğlu geliyor aklıma. Acaba o da mı bu yüzden gündüzleri sokağa çıkmayıp sürekli evde uyukluyor ? Emin değilim ama duyduklarım beni bu teşhise doğru yöneltiyor.

Bu dünya gelip geçiciymiş. Tüm yaşantımızı öteki dünyaya göre ayarlamamız gerekiyormuş. Yani, yaşamadan geçirmemiz gerekiyormuş bu dünyadaki günlerimizi ! Televizyonda sohbet kanalından başkasını dinlemek günah. Dinî gazete, dergi ve kitaplardan başkası haram. Kadınlar erkeksiz hiç bir zaman sokağa çıkmayacak. Alabildiğince örtünecek, erkeğin peşinden gidecek, sadece yere bakacak. Tüm bunların karşılığında sonsuz olan öteki dünya hayatı kazanılmış olacak !

Hani bu dünya bir sınav yeri idi ? Zinayı görmeden, nasıl vereceksin sınavı ? Çık bakalım sokağa ; gör zinaları, yoldan çıkma da geç bu dünyadaki sınavı ! Çık yine sokağa ; gör dünyanın binbir türlü halini ; sabret, mücadele et, geç sınavı. Yok olmaz , evde uyuyarak geçireceksin günlerini, ondan sonra sonsuz hayatın cennetini kazanacaksın ! Ohh ne güzel !

Gencecik delikanlı, ya da orta yaşlı ; çık sokağa, bakma harama, karşına çıkan tuzaklara düşme, nefsinle mücadele et, kazan sınavı da görelim. Aç kal sokakta, çalma-çırpma, yoldan çıkma, geç sınavı. Evde çocuklar ekmek beklerken yolda bulduğun cüzdanın sahibini ara da geç bakalım sınavı !

Yapmayın arkadaşlar ; müslümanlık o kadar basit ve saçma değildir ! ’’Hiç ölmeyecekmiş gibi bu dünyayı, yarın ölecekmiş gibi öteki dünyayı düşünen insan müslümandır.’’

Bu dünyadan elini eteğini çekip, memlekette olup bitenlere kulak tıkamakla, ’’Bu dünya fâni, ne varsa öteki dünyada var ’’ demekle müslüman olunmaz.

Bir sürü cemaat, ’’Hacı,Hoca,Şeyh’’ türedi günümüzde. Bunların çoğu da sahtekâr maalesef. Sokağa saldığın eşini, çocuklarını nelerin beklediğini bilmek için, televizyondan, basından ve kitaplardan uzak kalmak doğru değil. Üstelik değerli olanı da hepsini görüp doğru olanı ayırt edebilmektir.

Sokağa çıkmamakla, televizyon seyretmemekle, gazete okumamakla, hatta tepeden tırnağa örtünmekle falan müslüman olunmaz.

Yeter artık ; uyanın. Suistimal ediliyorsunuz, kandırılıyorsunuz, hayattan koparılıyorsunuz. Ruhunuz yıpranıyor, hasta hale getiriliyorsunuz. Sizden olan çocukların çoğu da ruh hastası çocuklar olarak katılacak topluma. Onlara ve kendinize bu kötülüğü yapmaya hakkınız yok. Kimsenin hakkı yok.

Madem inançlısınız ; öyleyse şunu da bilmeniz gerekir : Allah bu dünyaya hiç birimizi ot olarak göndermedi. En değerli varlık olan insan olarak gönderdi. Akıl verdi, irade verdi, beyin verdi. Bunları kullanmamakla zaten en büyük günahı işlemiş olmuyor musunuz ?

Fikret TEZAL