Çoğunlukla Sirkeci vapuruyla Üsküdar’a geçerken görürsünüz onu
Her gün aynı vapurda olmasına rağmen ilk defa gelmiş gibi tedirgindir hareketleri.
Ön koltuklara oturmaz, arka taraflarda, kenarda bir yer bulur kendine.
Kendi halinde seyreder denizi.
Dalgaların peşinden dalar derinlere.
Biraz sonra elinde ki simitten küçük parçalar kopararak martılara atar.
Birazda oturduğu yere bırakır belki yakınına gelirler diye.
Gariptir…
Tren istasyonunda bir kenarda oturmuş kalkış saatini beklerken de rastlarsınız ona.
Hafta sonları balığa çıkar tek başına,
Akşama kadar bekleyip bir tek balık tutamadan geri döner.
Akşam vakti caddenin ortasında bir arabanın çarpmasından korkar.
Gözlerinde korkuyu görürsünüz…
Karanlığa gömülmekten korkar.
Ölüm hazırlıklı gelmelidir!
Ya sabahlığı üzerinde olmalı ya da üzerini örtecek birkaç parça gazete sayfası bulunabilmeli…
Evine giderken mutlaka sigara paketini kontrol eder.
Yağmuru sever, yanında çayı, elinde sigarası.
Evinde hazırladığı yemeğini işyerinde ısıtıp yer.
Ara sıra ekmek arası domates peynirle geçiştirir.
Gariptir…
Duvara yaslanıp dinlenir...
Elini köyün pınarına dayayıp su içmeyi özler.
Hiç bir şey köyünün pınarı kadar doyurmamıştır…
Hiçbir şeyin açlığı çocukluğu kadar hasret bırakmamıştır.
Hiç kimsenin ayağına bu kadar gitmek istememiştir.
Onun adı YALNIZLIKTIR
Yalnızdır O…
Üsküdar’a Sirkeci vapuruyla geçer
Bazen kilometrelerce yürür
Bazen siyah bir arabanın arka koltuğunda yanınızdan geçer.
Gün gelir bir otelin penceresinden bulutları seyreder.
Gün gelir eski bir paltoya sıkı sıkı sarılıp ısınır.
Bakmayın avam duruşuna asildir.
Kalabalığa karışmaz YALNIZLIK
Hayran hayran bakar ama güçlüdür, direnmeyi bilir
Gece uykusuzluğunuzda sizinle beraber kalkar,
Sizinledir perdelerin arkasında.
Issızlaşan caddeyi beraber seyredersiniz.
Uyuyan şehre yalnızlık şiirlerini beraber yazarsınız.
Hep yakınınızda bir yerdedir ama kimseye ait değildir,
Onun adı yalnızlıktır yalnızdır o