1
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
967
Okunma
Daldan düşen şanssız bir ceviz lanet ederken koparılmamışlığına, kaydırıyordu bir yandan da içinde sevişen kurtçuklara:’ Madem kıvrımlarımı seçtiniz raks etmek için; peki o zaman bu düşmanlık niye? Kabuğumu aşıp maskemi düşürdünüz. Bilmelisiniz ki; siz yokken de sızlıyordu mitozlarım.’’
’’Ardımda bıraktığım yüzlerce çil tanesi, çiçeklerimi yanlış yerde aradı. Oysa ben varlığımı çürütme kaygısındaydım...’’
Ve sessizce karıştı anlamsız kurtçuklar yeşile...
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz