bazen kılıfımız uymaz üzerimize
yanlış sözcükler çıkmıştır ağzımızdan
ve biz bunlarla bağlanmışızdır

okul sıralarını terk ettiğimizde hani şu özel günün sonrası kepler atılır öğretmenlerin eli öpülür.. dört senemiz birlkte geçmiştir ve o andan sadece bir fotoğraf kalmıştır. hatırlamassın gerisini( hele benim gibi her günü her şeyi unutmak istersen, hiç bir şey iz süremez aklında) böyle geçer günler ağladığın sıraları kahkaha attığın dersleri unutursun.arkadaşlarından ilk darbeni ( terkedilişini ) almışsındır. en kötüsü sanırsın!!!aşık olayım demişsindir içinde kalmıştır. tökezleyen bir ergenlik yaşıyorsundur ailenle yüzün gülmez hiç.. ’mutsuzum’ sözcüğü liste başı olur hayatında ki bir de bakmışsın okul bitmiş.. bitti işte rahatlarsın artık !
ama nerden bilebilirsinki zamanın küçük hüzünleri, mutsuzum olan liste başları yapışıp kalmış üzerine...