Sarıldığı tenin ona ait olmadığını bilerek sokuluyordu kadın.. Gururunu portmantoda çimen yeşili atkısının yanına asmıştı girerken.. Unutulmuşluğuna,tek gecelik oluşuna kadeh kaldırıyordu... Rakısındaki mayhoşluk tatlandıkça dilinde,herşeyini unutuyor,
o gece kendini sokacak sıcak bir koyun bulabilmenin mutluluğuyla sarhoş ediyordu...
Ne kadar içtiğini bilemeden sürekli içmek istiyor,üşüdükçe sokuluyor sokuldukça üşüyor üşüdükçe yakıyordu tenini bu tanımadığı ekşi kokulu bir erkek teniyle...
Elini tutabilmek istemişti sadece sevdiğinin oysa o her erkeğin bir gecelik durağı olmaktan öteye gidememişti bu üşümüşlüğünden gururunu kadehine atmayışından...
Her şarkıya acınası ruhunu katarak eşlik ediyor, sonra nakarat kısımlarında kendini kaybederek kadehini kaldırıyordu dünkü son olmayan son durağına...İşte bu son dediği her erkeğin gidişine kaldırıyordu aslolorak.. Biliyordu bu gecekide gidecek şehvetli bir sevişmenin sonrasında yine gözleri nemlenecek ama o sanki hiçbirşey olmamış gibi herşeyi sarhoşluğuna vururak küfürler saydıracaktı orospu ruhuna..Her yeni doğan günde bugün seveceğim aşık olacağım diye çıkacak ve yine küfürler saydırarak yaptıklarına aslında yapamadıklarına garip bir ekşi kokulu koyunda uyuyakalacaktı orospu ruhlu kadın..